کد مطلب:117157 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:164

فضيلت قرآن در كلام امام











و اعلموا ان هذا القرآن هو الناصح الذي لايغش و الهادي الذي لايضل و المحدث الذي لايكذب و ما جالس هذا القرآن احد الا قام عنه بزياده او نقصان: زياده في هدي و نقصان من عمي.[1].

«و بدانيد كه به تحقيق اين قرآن پند دهنده ايست كه غش در كلام ندارد و راهنمائي است كه گمراه نمي كند و سخنگوئي است كه دروغ نمي گويد و كسي در برابر قرآن نمي نشيند مگر اينكه از كنار آن برخيزد، به فزوني يا كاستي، افزوني در هدايت و كاستي از ناداني و كوري دل».

امام علي (ع) در اين بخش از سخنان خود به بيان فضيلت قرآن مي پردازد. و قابل توجه اينكه فردي از قرآن سخن مي گويد كه پرورش يافته ي دامان پرفيض و بركت قرآن است و كام جانش از آغاز حيات با زلال گواراي رحمت و هدايت قرآن سرشار و شاداب شده است.

امام علي (ع) خود قرآن ناطق است و وجود مقدسش تجسم عيني و عملي قرآن كريم مي باشد، از اين رو بيان امام در توصيف قرآن گوياترين و بليغ ترين كلام در معرفي كتاب خداست. و هركس مي خواهد قرآن را آن چنانكه هست ادراك كند لازم و ضروري است كه به اين بخش از گفتار امام كه در فضيلت قرآن است، بيش از پيش توجه كند. چرا كه قرآن كتاب حيات است و آينه ي تمام نماي كاينات و برنامه ي زندگي و برنامه ي هدايت انسان

[صفحه 55]

از سوي خدا، در جهت ارشاد آفريدگان خويش.

شايسته است امروز كه بيش از هر زمان ديگر بندگان خدا دچار تيرگيهاي انحراف، گناه، فساد، شرك، كفر و نفاق مي باشند، به قرآن روي آور شوند و از اين كتاب نور قبسي برگرفته به جنگ با ظلمات اجتماعي و تاريكي هاي اعتقادي و سياهي هاي فكري بشتابند. و اين سخن هدايت بخش پيامبر اسلام (ص) را به ياد آورند كه فرمود:

اذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن.[2].

«هرگاه فتنه ها به مانند پاره هاي تاريك شب شما را فراگرفت، پس بر شما باد روي آوردن به قرآن».


صفحه 55.








  1. دنباله ي خطبه ي 175 نهج البلاغه فيض.
  2. اصول كافي، كتاب فضل القرآن.