کد مطلب:117169 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:164

توصيه به حفظ زبان و وحدت كلام در پيدا و پنهان











امام (ع) پس از اينكه فرمان مي دهد از خلق و خوي متغير و گوناگون بپرهيزيد، زيرا دگرگوني اخلاق و رفتار از صفات منافقان است، ياران خود را به يك دلي و يك زباني فرامي خواند.و به آنان توصيه مي فرمايد، كه زبان خود را واحد قرار دهيد. يعني مبادا به مانند منافقان در برابر افراد به گونه اي سخن بگوئيد، كه پشت سر آنها به گونه اي ديگر سخن مي گوئيد. چرا كه اين از ويژگيهاي زشت اخلاق منافقان چند چهره است، كه در برابر افراد و در حضور آنان به نحوي سخن مي گويند، كه در غياب آنها اينگونه سخن نمي گويند. در حضور زبان به مدح اشخاص مي گشايند و اظهار همراهي با آنان مي كنند، در حالي كه در غياب مذمت و بدگوئي آنها را كرده و نسبت به آنها ابراز نفرت مي كنند.

امام (ع) مومنان را از صفت زشت چند زباني كه ويژه ي منافقان بي هويت است بازمي دارد.

و به ايشان سفارش مي كند كه هرگز به اقتضاي شرايط زماني و خوش آمد افراد سخن نگوئيد، بلكه بر اساس حق و دفاع از ايمان و عدالت حرف بزنيد، چرا كه تقوي

[صفحه 119]

هنگامي كه زبان در كنترل و اختيار انسان متقي نباشد، سودي نمي بخشد.


صفحه 119.