کد مطلب:1439 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:426

شرايط صحت وضو


1/ 270- شـرايـط صـحيح بودن وضو چند چيز است : شرط اول : آنكه آب وضو پاك باشد و بنابر قولي نبايد آلـوده باشد به آنچه انسان از او متنفر است مانند بول حيوانات حلال گوشت و مردار پاك و چرك زخم هر چند شرعا پاك باشد و اين قول موافق احتياط است .



شرط دوم : آنكه مطلق باشد.



271- وضـو بـا آب نجس و آب مضاف باطل است , اگر چه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فـرامـوش كـرده بـاشد , و اگر با آن وضو نمازي هم خوانده باشد , بايد آن نماز را دوباره با وضوي صحيح بخواند.



272- اگـر غـيـر از آب گل آلود مضاف , آب ديگري براي وضو ندارد , چنانچه وقت نماز تنگ است , بايد تيمم كند , و اگر وقت دارد , بايد صبر كند تا آب صاف شود يا بوسيله اي آن را صاف نمايد و وضو بگيرد.



1/ 272- شرط سوم : آنكه آب وضو مباح باشد.



273- وضو با آب غصبي و با آبي كه معلوم نيست صاحب آن راضي است يا نه حرام و باطل است .



و نـيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاي غصبي بريزد يا آنكه فضايي كه به آن وضو مي گيرد غصبي باشد چنانچه در غير آنجا نتواند وضو بگيرد تكليف او تيمم است , و اگر در غير آنجا بتواند وضو بگيرد لازم اسـت كـه در غـيـر آنـجـا وضـو بگيرد , ولي چنانچه در هر دو صورت معصيت كرده و همانجا وضو بگيرد وضويش صحيح است .



274- وضـو گـرفتن از حوض مدرسه اي كه انسان نمي داند آن حوض را براي همه مردم وقف كرده اند يا بـراي مـحـصـلـيـن همان مدرسه , در صورتي كه معمولا مردم از آن حوض وضو مي گيرند و كسي منع نمي كند اشكال ندارد.



275- كسي كه نمي خواهد در مسجدي نماز بخواند , اگر نداند حوض آن را براي همه مردم وقف كرده اند يـا بـراي كـسـانـي كه در آنجا نماز مي خوانند نمي تواند از حوض آن مسجد وضو بگيرد , ولي اگر معمولا كساني هم كه نمي خواهند در آنجا نماز بخوانند از آن حوض وضو مي گيرند و كسي منع نمي كند مي تواند از آن وضو بگيرد.



276- وضـو گرفتن از حوض تيمچه ها و مسافرخانه ها و مانند اينها براي كساني كه ساكن آنجاها نيستند , در صـورتي صحيح است كه معمولا كساني هم كه ساكن آنجاها نيستند با آب آنها وضو بگيرند و كسي منع نكند.



277- وضو گرفتن در نهرهاي بسيار بزرگ اگر چه انسان نداند كه صاحب آنها راضي است , اشكال ندارد , ولي اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهي كند , يا اينكه انسان بداند كه مالك راضي نيست , يا اينكه مالك صغير يا مجنون باشد , احتياط مستحب آن است كه با آب آنها وضو نگيرد.



278- اگـر فـرامـوش كـند آب غصبي است و با آن وضو بگيرد صحيح است , ولي كسي كه خودش آب را غصب كرده و اگر غصبي بودن آن را فراموش كند و وضو بگيرد وضوي او محل اشكال است .



1/ 278- شرط چهارم : آنكه ظرف آب وضو مباح باشد.



شرط پنجم : آنكه ظرف آب وضو بنابر احتياط واجب طلا و نقره نباشد.



و تفصيل اين دو شرط در مساله بعدي ذكر مي شود.



279- اگر آب وضو در ظرف غصبي و يا طلا يا نقره است و غير از آن آب ديگري ندارد در صورتي كه بتواند بـه وجـه مـشروعي آن آب را در ظرف ديگر خالي نمايد لازم است خالي كرده و بعدا وضو بگيرد و چنانچه مـيـسـور نـباشد بايد تيمم كند و اگر آب ديگري دارد لازم است با آن وضو بگيرد و در هر دو صورت اگر مخالفت كرده و با آب ظرف غصبي يا ظرف طلا يا نقره وضو بگيرد وضويش صحيح است .



280- حوضي كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آن غصبي است .



در صورتي كه برداشتن آب در عرف تصرف در آن آجر يا سنگ نباشد اشكالي ندارد و در صورتي كه تصرف باشد برداشتن آب حرام ولي وضو صحيح است .



281- اگـر در صحن يكي از امامان يا امامزادگان كه سابقا قبرستان بوده حوض يا نهري بسازند , چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان وقف كرده اند , وضو گرفتن در آن حوض و نهر اشكال ندارد.



1/ 281- شرط ششم : آنكه اعضاء وضو موقع شستن و مسح كردن پاك باشد.



282- اگر پيش از تمام شدن وضو جايي را كه شسته يا مسح كرده نجس شود , وضو صحيح است .



283- اگر غير از اعضاء وضو جايي از بدن نجس باشد وضو صحيح است .



ولـي اگـر مخرج را از بول و غايط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آن است كه اول آن را تطهير كند و بعد وضو بگيرد.



284- اگـر يكي از اعضاء وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه , وضو صحيح است ولي جايي را كه نجس بوده بايد آب بكشد.



285- اگر در صورت يا دستها بريدگي يا زخمي است كه خون آن بند نمي آيد , و آب براي آن ضرر ندارد , بـايد بعد از شستن اجزاء صحيحه آن عضو با رعايت ترتيب موضع زخم يا بريدگي را در آب كر يا جاري فرو برد , و قدري فشار دهد كه خون بند بيايد , و انگشت خود را روي زخم يا بريدگي در زير آب از بالا به پايين بكشد تا آب بر آن جاري شود و وضو صحيح است .



1/ 285- شرط هفتم : آنكه وقت براي وضو و نماز كافي باشد.



286- هـرگاه وقت به قدري تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام نماز يا مقداري از آن بعد از وقت خوانده مي شود , بايد تيمم كند , ولي اگر براي وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد.



287- كـسـي كه در تنگي وقت نماز بايد تيمم كند , اگر به قصد قربت يا براي كار مستحبي مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است , و همچنين اگر براي خواندن آن نماز وضو بگيرد مگر آنكه قصد قربت براي او حاصل نشود.



1/ 287- شـرط هشتم : آنكه به قصد قربت يعني براي خواست خداوند عالم وضو بگيرد , و اگر براي خنك شدن يا به قصد ديگري وضو بگيرد باطل است .



288- لازم نـيـست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند بلكه اگر تمام افعال وضو بداعي امر خدا به جا آورده شود كفايت مي كند.



1/ 288- شرط نهم : آنكه وضو را به ترتيبي كه گفته شد به جا آورد , يعني اول صورت و بعد دست راست و بعد دست چپ را بشويد , و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نمايد , و احتياط مستحب آن است كه هر دو پا را با هم مسح نكند بلكه پاي چپ را بعد از پاي راست مسح كند.



شرط دهم : آنكه كارهاي وضو را پشت سر هم انجام دهد.



289- اگـر بين كارهاي وضو به قدري فاصله شود كه در نظر عرف پشت سر هم نباشند وضو باطل است , ولي در صورت پيش آمد عذري براي شخص - مانند فراموشي يا تمام شدن آب - اين امر معتبر نيست بلكه اگر وقتي مي خواهد جايي را بشويد يا مسح كند چنانچه رطوبت تمام جاهايي كه پيش از آن شسته يا مسح كرده خشك شده باشد , وضو باطل است , و اگر فقط رطوبت جايي كه جلوتر از محلي است كه مي خواهد بـشويد يا مسح كند خشك شده باشد , مثلا موقعي كه مي خواهد دست چپ را بشويد رطوبت دست راست خشك شده باشد و صورت تر باشد , وضويش صحيح است .



290- اگر كارهاي وضو را پشت سر هم به جا آورد , ولي به واسطه گرماي هوا يا حرارت زياد بدن و مانند اينها رطوبت جاهاي پيشين خشك شود وضوي او صحيح است .



291- راه رفـتـن در بين وضو اشكال ندارند , پس اگر بعد از شستن صورت و دستها چند قدم راه برود , و بعد سر و پا را مسح كند وضوي او صحيح است .



1/ 291- شـرط يـازدهـم : آنـكـه شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها را خود انسان انجام دهد , و اگر ديـگري او را وضو دهد , يا در رساندن آب به صورت و دستها و مسح سر و پاها به او كمك نمايد وضو باطل است .