کد مطلب:1461 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:168

احكام حنوط


591- بـعـد از غـسـل واجـب است ميت را حنوط كنند , يعني به پيشاني و كف دستها و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاهاي او كافور بزنند به طوري كه مقداري از كافور در آنها باقي بماند هر چند به غير ماليدن بـاشد , و مستحب است به سر بيني ميت هم كافور بزنند و بايد كافور , ساييده و تازه باشد و اگر به واسطه كهنه بودن عطر او از بين رفته باشد كافي نيست .



592- احـتياط مستحب آن است كه اول كافور را به پيشاني ميت بمالند ولي در جاهاي ديگر ترتيب معتبر نيست .



593- بـهتر آن است كه ميت را پيش از كفن كردن , حنوط نمايند اگر چه در بين كفن كردن و بعد از آن هم حنوط نمايند مانعي ندارد.



594- كـسـي كـه براي حج يا عمره احرام بسته است , اگر بميرد حنوط كردن او جايز نيست , مگر در دو صورتي كه در مساله 559 گذشت .



595- زنـي كـه شـوهـر او مرده و هنوز عده اش تمام نشده , اگر چه حرام است خود را خوشبو كند , ولي چنانچه بميرد حنوط او واجب است .



596- احتياط مستحب آن است كه ميت را با مشك و عنبر و عود و عطرهاي ديگر خوشبو نكنند و نيز اينها را به كافور مخلوط ننمايند.



597- مستحب است قدري تربت حضرت سيد الشهداء عليه السلام را با كافور مخلوط كنند , ولي بايد از آن كـافـور بـه جـاهايي كه بي احترامي مي شود نرسانند و نيز بايد تربت به قدري زياد نباشد كه وقتي با كافور مخلوط شد آن را كافور نگويند.



598- اگـر كـافور پيدا نشود , يا فقط به اندازه غسل باشد , حنوط لازم نيست و چنانچه از غسل زياد بيايد ولي به همه هفت عضو نرسد , بنابر احتياط مستحب بايد اول پيشاني و اگر زياد آمد به جاهاي ديگر بمالند.



599- مستحب است دو چوب تر و تازه در قبر همراه ميت بگذارند.