کد مطلب:1526 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:150

احكام روزه


1/1558- روزه آن اسـت كـه انـسان براي انجام خواست خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از نه چيزي كه بعدا گفته مي شود خودداري نمايد.



( 4-1- نيت ).



1559- لازم نـيـسـت انـسـان نيت روزه را از قلب خود بگذراند يا مثلا بگويد فردا را روزه مي گيرم , بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براي انجام خواست خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب كاري كه روزه را باطل مـي كند انجام ندهد كافي است , و براي آن كه يقين كند تمام اين مدت را روزه بوده , بايد مقداري پيش از اذان صبح و مقداري هم بعد از مغرب از انجام كاري كه روزه را باطل مي كند خودداري نمايد.



1560- انسان مي تواند در هر شب از ماه رمضان براي روزه فرداي آن نيت كند و بهتر آن است كه شب اول ماه هم نيت روزه همه ماه را بنمايد.



1561- آخـرين وقت نيت روزه ماه رمضان براي شخص ملتفت قبل از اذان صبح است به اين معني كه بايد قصد روزه را قبل از اذان صبح داشته باشد هر چند به واسطه خواب يا مانند آن متوجه قصد خود نباشد.



1562- كـسـي كـه كـارهـايـي كـه روزه را باطل مي كند انجام نداده باشد , در هر وقت از روز نيت روزه مستحبي بكند هر چند فاصله كمي تا مغرب باشد روزه او صحيح است .



1563- كسي كه پيش از اذان صبح در روزه ماه رمضان و هم چنين در روزه واجبي كه زمانش معين است , بدون نيت روزه خوابيده است , اگر پيش از ظهر بيدار شود و نيت كند , روزه او صحيح است , و اگر بعد از ظـهـر بيدار شود , بايد بنابر احتياط بقيه روز را به قصد قربت مطلقه امساك كند , و روزه آن روز را نيز قضا نمايد.



1564- اگـر بخواهد غير روزه رمضان روزه ديگري بگيرد , بايد آن را معين نمايد , مثلا نيت كند كه روزه قضا يا روزه كفاره مي گيرم , ولي در ماه رمضان لازم نيست نيت كند كه روزه ماه رمضان مي گيرم , بلكه اگر نداند ماه رمضان است يا فراموش نمايد و روزه ديگري را نيت كند , روزه ماه رمضان حساب مي شود.



1565- اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نيت روزه غير رمضان كند , روزه اي كه قصد كرده است حساب نـمـي شود , و هم چنين روزه ماه رمضان حساب نمي شود , اگر آن قصد با قصد قربت منافات داشته باشد بلكه اگر منافات هم نداشته باشد , بنابر احتياط روزه ماه رمضان حساب نمي شود.



1566- اگر مثلا به نيت روز اول ماه روزه بگيرد , بعد بفهمد دوم يا سوم بوده , روزه او صحيح است .



1567- اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بيهوش شود و در بين روز به هوش آيد , بنابر احتياط واجب بايد روزه آن روز را تمام نمايد , و اگر تمام نكرد قضاي آن را به جا آورد.



1568- اگـر پـيش از اذان صبح نيت كند و مست شود و در بين روز به هوش آيد , احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را تمام كند و قضاي آن را هم به جا آورد.



1569- اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار شود , روزه اش صحيح است .



1570- اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است و پيش از ظهر ملتفت شود , چنانچه كاري كه روزه را بـاطل مي كند انجام داده باشد , روزه او باطل مي باشد ولي بايد تا مغرب كاري كه روزه را باطل مي كند انـجـام نـدهـد , و بعد از رمضان هم آن روزه را قضا نمايد , و هم چنين است بنابر احتياط اگر بعد از ظهر مـلـتـفت شود كه ماه رمضان است , و اما اگر پيش از ظهر ملتفت شود , و كاري كه روزه را باطل مي كند انجام نداده باشد روزه اش صحيح است .



1571- اگـر بـچـه پيش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود , بايد روزه بگيرد و اگر بعد از اذان بالغ شود , روزه آن روز بـر او واجـب نـيـست , مگر آن كه قصد روزه مستحبي كرده باشد كه اتمام روزه آن روز بنابر احتياط در اين صورت لازم است .



1572- كـسـي كه براي به جا آوردن روزه ميتي اجير شده , يا روزه كفار دارد , اگر روزه مستحبي بگيرد اشـكال ندارد , ولي كسي كه روزه قضا دارد نمي تواند روزه مستحبي بگيرد و چنانچه فراموش كند و روزه مستحب بگيرد , در صورتي كه پيش از ظهر يادش بيايد , روزه مستحبي او به هم مي خورد و مي تواند نيت خـود را بـه روزه قضا برگرداند , و اگر بعد از ظهر ملتفت شود , روزه او بنابر احتياط باطل است , و اگر بعد از مغرب يادش بيايد , صحت روزه اش خالي از اشكال نيست .



1573- اگـر غير از روزه ماه رمضان روزه معين ديگري بر انسان واجب باشد , مثلا نذر كرده باشد كه روز معيني را روزه بگيرد , چنانچه عمدا تا اذان صبح نيت نكند , روزه اش باطل است , و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است , يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد , چنانچه كاري كه روزه را باطل مي كند , انـجـام نداده باشد و نيت كند , روزه او صحيح , و اگر بعد از ظهر يادش بيايد احتياطي را كه در روزه ماه رمضان گفته شد , مراعات نمايد.



1574- اگـر بـراي روزه واجـب غير معيني مثل روزه كفاره عمدا تا نزديك ظهر نيت نكند اشكال ندارد , بـلـكـه اگر پيش از نيت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد , يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه , چنانچه كاري كه روزه را باطل مي كند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيت كند , روزه او صحيح است .



1575- اگـر در ماه رمضان , پيش از ظهر كافر مسلمان شود , و از اذان صبح تا آن وقت كاري كه روزه را بـاطل مي كند انجام نداده باشد , بنابر احتياط واجب بايد نيت روزه كند و روزه را تمام نمايد و اگر آن روز را روزه نگيرد , قضاي آن را بجا آورد.



1576- اگر در وسط روز ماه رمضان پيش از ظهر مريض خوب شود , و تا آن وقت كاري كه روزه را باطل مي كند انجام نداده باشد بايد نيت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد و چنانچه بعد از ظهر خوب شود روزه آن روز بر او واجب نيست .

1577- روزي را كـه انـسـان شـك دارد آخـر شعبان است يا اول رمضان واجب نيست روزه بگيرد , و اگر بـخـواهـد روزه بـگـيرد , نمي تواند نيت روزه رمضان كند , ولي اگر نيت كند كه اگر رمضان است روزه رمضان و اگر رمضان نيست روزه قضا يا مانند آن باشد , صحت روزه اش بعيد نيست ولي بهتر آن است كه نيت روزه قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده , از رمضان حساب مي شود , و اگر قصد طبيعي روزه را كند و بعد معلوم شود رمضان بوده , نيز كافي است .



1578- اگـر روزي را كـه شـك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان به نيت روزه قضا يا روزه مستحبي و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است بايد نيت روزه ماه رمضان كند.



1579- اگـر در روزه واجـب معيني مثل روزه رمضان مردد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه , يا قصد كـند كه روزه را باطل كند , روزه اش بنابر احتياط باطل مي شود , اگر چه از قصدي كه كرده برگردد , و كاري هم كه روزه را باطل مي كند انجام ندهد.



1580- در روزه مـسـتحب و روزه واجبي كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفاره , اگر قصد كند كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد يا مردد شود كه به جا آورد يا نه , چنانچه به جا نياورد و در روزه واجب پيش از ظهر و در روزه مستحب پيش از غروب دوباره نيت روزه كند , روزه او صحيح است .