کد مطلب:1534 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:153

احكام روزه مسافر
1723- مـسافري كه بايد نمازهاي چهار ركعتي را در سفر دو ركعت بخواند , نبايد روزه بگيرد , و مسافري كـه نـمـازش را تمام مي خواند , مثل كسي كه شغلش مسافرت , يا سفر او سفر معصيت است , بايد در سفر روزه بگيرد.



1724- مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد , ولي براي فرار از روزه مسافرت مكروه است .



و هم چنين است مطلق سفر قبل از روز بيست و چهارم در ماه رمضان مگر اين كه سفر براي حج يا عمره يا به جهت ضرورتي باشد.



1725- اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگري بر انسان واجب باشد , چنانچه به اجاره يا مانند آن واجب شـده بـاشد يا روز سوم از روزهاي اعتكاف باشد , نمي تواند در آن روز مسافرت كند , و اگر در سفر باشد , چنانچه ممكن است بايد قصد كند كه ده روز در جايي بماند و آن روز را روزه بگيرد , ولي اگر روزه آن روز بـه نـذر واجـب شده باشد , ظاهر آن است كه سفر در آن روز جايز است و قصد اقامه واجب نيست هر چند بهتر آن است كه تا ناچار نشود مسافرت نكند و اگر در سفر است قصد اقامت نمايد.



1726- اگـر نـذر كند روزه مستحبي بگيرد , و روز آن را معين نكند , نمي تواند آن را در سفر به جا آورد , ولـي چنانچه نذر كند كه روز معيني را در سفر روزه بگيرد بايد آن را در سفر بجا آورد , و نيز اگر نذر كند روز معيني را چه مسافر باشد يا نباشد , روزه بگيرد , بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد , روزه بگيرد.



1727- مـسـافر مي تواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبي بگيرد , و احوط اين است كه آن سه روز روزهاي چهارشنبه و پنج شنبه و جمعه باشد.



1728- كسي كه نمي داند روزه مسافر باطل است , اگر در سفر روزه بگيرد , و در بين روز مساله را بفهمد , روزه اش باطل مي شود , و اگر تا مغرب نفهمد روزه اش صحيح است .



1729- اگـر فراموش كند كه مسافر است , يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مي باشد , و در سفر روزه بگيرد , روزه او باطل است .



1730- اگـر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد , بايد بنابر احتياط روزه خود را تمام كند , و اگر پيش از ظـهـر مـسافرت كند , چنانچه از شب نيت سفر داشته باشد , نمي تواند آن روز را روزه بگيرد , بلكه اگر از شـب هـم نـيت نداشته باشد نمي تواند بنابر احتياط آن روز را روزه بگيرد , ولي در هر صورت نبايد پيش از رسيدن به حد ترخص چيزي را كه روزه را باطل مي كند انجام دهد و گرنه كفاره بر او واجب مي شود.



1731- اگر مسافر در ماه رمضان چه آن كه قبل از فجر در سفر بوده و چه آن كه روزه بوده و سفر نمايد , چـنانچه پيش از ظهر به وطنش برسد يا به جايي برسد كه مي خواهد ده روز در آنجا بماند , چنانچه كاري كه روزه را باطل مي كند انجام نداده , بايد آن روز روزه را بگيرد , و اگر انجام داده روزه آن روز بر او واجب نيست .



1732- اگـر مـسـافـر بعد از ظهر به وطنش برسد , يا به جايي برسد كه مي خواهد ده روز در آنجا بماند , نمي تواند آن روز را روزه بگيرد.



1733- مـسـافـر و كسي كه از روزه گرفتن عذر دارد , مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد , و در خوردن و آشاميدن كاملا خود را سير كند.