کد مطلب:1545 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:165

غنيمت
1837- اگـر مسلمانان به امر امام عليه السلام با كفار جنگ كنند و چيزهايي در جنگ به دست آورند , به آنـها غنيمت گفته مي شود , و مخارجي را كه براي غنيمت كرده اند , مانند مخارج نگهداري و حمل و نقل آن و نـيز مقداري را كه امام عليه السلام صلاح ميداند به مصرفي برساند , و چيزهايي كه مخصوص به امام اسـت بـايـد از غـنيمت كنار بگذارند , و خمس بقيه آن را بدهند , و در ثبوت خمس بر غنيمت فرقي ميان منقول و غير منقول نيست بلي زمينهايي كه از انفال هستند , مال عموم مسلمين مي باشند , هر چند جنگ به اذن امام عليه السلام نباشد.



1838- اگر مسلمانان بدون اجازه امام عليه السلام با كفار جنگ كنند و از آنها غنيمت بگيرند , تمام آنچه غنيمت گرفته اند مال امام عليه السلام است و جنگجويان در آن حقي ندارند.



1839- آنچه در دست كفار است چنانچه مالكش محترم المال باشد , يعني مسلمان يا كافر ذمي باشد.



احكام غنيمت بر او جاري نيست .



1840- دزدي و مـانند آن از كافر حربي چنانچه خيانت و نقض امان محسوب شود حرام است , و چيزي كه از اين راهها از آنان گرفته مي شود , بايد بنابر احتياط برگردانده شود.



1841- مـشـهور آن است كه مؤمن مي تواند مال ناصبي را براي خود گرفته و خمسش را بپردازد ولي اين حكم خالي از اشكال نيست .