کد مطلب:1565 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:169

احكام حج


2044- حـج : زيارت كردن خانه خدا و انجام اعمالي است كه دستور داده اند در آنجا بجا آورده شود , و در تمام عمر بر كسي كه اين شرايط را دارا باشد , يك مرتبه واجب مي شود : اول آن كه بالغ باشد.



دوم آن كه عاقل و آزاد باشد.



سـوم بـه واسـطه رفتن به حج مجبور نشود كه كار حرامي را كه ترك آن از حج مهمتر است انجام دهد , يا عمل واجبي را كه از حج مهمتر است ترك نمايد.



چهارم آن كه مستطيع باشد.



و مستطيع بودن به چند چيز است .



اول آن كه توشه راه و هم چنين مركب سواري - در صورت احتياج به آن - يا مالي كه بتواند با آن مال آنها را تهيه كند داشته باشد.



دوم سلامت مزاج و توانايي آن را داشته باشد كه بدون مشقت زياد بتواند مكه رود و حج را به جا آورد.



سـوم در راه مـانـعي از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد , يا انسان بترسد كه در راه جان يا عرض او از بين برود , يا مال او را ببرند , حج بر او واجب نيست .



ولـي اگـر از راه ديـگـري بتواند برود , اگر چه دورتر باشد , بايد از آن راه برود , مگر آن كه آن راه آن قدر دورتر و غير معمولي باشد كه بگويند راه حج بسته است .



چهارم به قدر بجا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد.



پنجم مخارج كساني را كه خرجي آنان بر او واجب است مثل زن و بچه .



و مخارج كساني را كه مردم خرجي دادن به آنها را لازم مي دانند داشته باشد.



شـشم بعد از برگشتن كسب يا زراعت , يا عايدي ملك , يا راه ديگري براي معاش خود داشته باشد , يعني اين طور نباشد كه به واسطه مخارج حج پس از برگشتن مجبور شود به زحمت زندگي كند.



2045- كسي كه بدون خانه ملكي رفع احتياجش نمي شود , وقتي حج بر او واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد.



2046- زني كه مي تواند مكه برود , اگر بعد از برگشتن , از خودش مال نداشته باشد , و شوهرش هم مثلا فقير باشد , و خرجي او را ندهد , و ناچار شود كه به سختي زندگي كند , حج بر او واجب نيست .



2047- اگـر كـسي توشه راه و مركب سواري نداشته باشد , و ديگري به او بگويد حج برو , و من خرج تو و عـيالات تو را در موقعي كه در سفر حج هستي مي دهم , در صورتي كه اطمينان داشته باشد كه خرج او را مي دهد حج بر او واجب مي شود.



2048- اگر مخارج رفت و برگشت و مصارف عيالات كسي را در مدتي كه مكه مي رود و برمي گردد , به او ببخشند براي اين كه حج كند , حج بر او واجب مي شود , اگر چه قرض داشته باشد و در موقع برگشتن هـم مـالي كه بتواند با آن زندگي كند نداشته باشد , ولي اگر طوري باشد كه روزهاي سفر حج روزهاي كـسـب و كارش باشد , به طوري كه اگر حج رود نتواند قرض خود را در موقعش ادا نمايد يا آن كه نتواند مخارج زندگانيش را در بقيه سال تامين نمايد حج بر او واجب نيست .



2049- اگر مخارج رفتن و برگشتن و مخارج عيالات كسي را در مدتي كه مكه مي رود و برمي گردد به او بـدهـنـد و بـگـويـنـد حـج بـرو , ولـي ملك او نكنند , در صورتي كه اطمينان داشته باشد كه از او پس نمي گيرند , حج بر او واجب مي شود.



2050- اگر مقداري مال كه براي حج كافي است به كسي بدهند و با او شرط كنند كه در راه مكه به كسي كه مال را داده خدمت بنمايد , حج بر او واجب نمي شود.



2051- اگـر مقداري مال به كسي بدهند و حج بر او واجب شود , چنانچه حج نمايد , هر چند بعدا مالي از خود پيدا كند , ديگر حج بر او واجب نيست .



2052- اگـر بـراي تـجـارت مـثـلا تـا جده برود و مالي به دست آورد كه اگر بخواهد از آنجا به مكه رود مـسـتـطيع باشد , بايد حج كند و در صورتي كه حج نمايد , اگر چه بعدا مالي پيدا كند كه بتواند از وطن خود به مكه رود ديگر حج بر او واجب نيست .



2053- اگـر انـسـان اجـيـر شـود كه مباشرتا از طرف كس ديگر حج كند , چنانچه خودش نتواند برود و بخواهد ديگري را از طرف خودش بفرستد , بايد از كسي كه او را اجير كرده اجازه بگيرد.



2054- اگـر كسي مستطيع شود و مكه نرود و فقير شود , بايد اگر چه به زحمت باشد , بعدا حج كند , و اگـر بـه هيچ قسم نتواند حج برود , چنانچه كسي او را براي حج اجير كند , بايد به مكه رود و حج كسي را كـه براي او اجير شده بجا آورد و تا سال بعد چنانچه ممكن است در مكه بماند و براي خود حج نمايد , ولي اگر ممكن باشد كه اجير شود و اجرت را نقد بگيرد و كسي كه او را اجير كرده .

راضـي شود كه حج او در سال بعد بجا آورده شود , چنانچه اطمينان نداشته باشد كه سال بعد بتواند براي خـود حـج بـرود , بـايـد سـال اول براي خود حج نمايد و حج آن كسي را كه او را اجير كرده براي سال بعد بگذارد.



2055- اگـر كـسـي كه مستطيع شده به مكه رود و در وقت معيني كه دستور داده اند به عرفات و مشعر الحرام نرسد , چنانچه در سالهاي بعد مستطيع نباشد , حج بر او واجب نيست .



مگر آن كه از سالهاي پيش مستطيع بوده و نرفته , كه در اين صورت اگر چه به زحمت باشد بايد حج كند.



2056- اگـر كسي كه مستطيع شده حج نكند و بعد به واسطه پيري يا مرض و ناتواني نتواند حج نمايد , و نااميد باشد از اين كه بعدا خودش حج كند بايد ديگري را از طرف خود بفرستد , بلكه اگر نااميد هم نباشد , احـتياط واجب آن است كه اجير بگيرد و در صورتي كه بعدا قدرت پيدا كرد , خودش نيز حج نمايد , و هم چنين است اگر در سال اولي كه به قدر رفتن حج مال پيدا كرده , به واسطه پيري يا مرض يا ناتواني نتواند حـج كند و نااميد از توانايي خود باشد , و در تمام اين صور احتياط مستحب آن است كه چنانچه منوب عنه مرد باشد , نايب صروره باشد , يعني كسي كه اولين مرتبه حج رفتن او باشد.



2057- كسي كه از طرف ديگري براي حج اجير شده , بايد طواف نساء را نيز از طرف او بجا آورد و اگر بجا نياورد , زن بر آن اجير حرام مي شود.



2058- اگـر طـواف نساء را درست بجا نياورد يا فراموش كند چنانچه بعد از چند روز يادش بيايد و از بين راه برگردد و بجا آورد صحيح است .



ولي چنانچه برگشتن برايش مشقت داشته باشد مي تواند نايب بگيرد.