کد مطلب:1599 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:166

احكام عقد


2372- در زنـاشويي چه دايم , و چه غير دايم بايد صيغه خوانده شود , و تنها راضي بودن زن و مرد , و هم چـنـيـن نوشتن كافي نيست و صيغه عقد را يا خود زن و مرد مي خوانند , يا ديگري را وكيل مي كنند كه از طرف آنان بخواند.



2373- وكيل لازم نيست مرد باشد , زن هم مي تواند براي خواندن صيغه عقد از طرف ديگري وكيل شود.



2374- زن و مرد تا اطمينان نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است نمي توانند به يكديگر نگاه محرمانه نـمـايـنـد و گمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمي كند , بلكه اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده ام ولي اطمينان به گفته او نباشد , كفايت آن محل اشكال است .



2375- اگـر زني كسي را وكيل كند كه مثلا ده روزه او را به عقد مردي درآورد و ابتداي ده روز را معين نـكند , آن وكيل مي تواند هر وقت كه بخواهد او را ده روزه به عقد آن مرد درآورد ولي اگر معلوم باشد كه زن , روز يا ساعت معيني را قصد كرده , بايد صيغه را مطابق قصد او بخواند.



2376- يـك نـفر مي تواند براي خواندن صيغه عقد دايم يا غير دايم از طرف دو نفر وكيل شود و نيز انسان مي تواند از طرف زن وكيل شود و او را براي خود به طور دايم يا غير دايم عقد كند ولي احتياط مستحب آن است كه عقد را دو نفر بخوانند.