کد مطلب:1601 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:160

شرايط عقد


2379- عقد ازدواج چند شرط دارد : اول آن كه بنابر احتياط به عربي صحيح خوانده شود.



و اگـر خـود مـرد و زن نـتـوانند صيغه را به عربي صحيح بخوانند , مي توانند به غير عربي بخوانند و لازم نيست وكيل بگيرند , اما بايد لفظي بگويند كه معني زوجت و قبلت را بفهماند.



دوم مـرد و زن , يا وكيل آنها كه صيغه را مي خوانند قصد انشا داشته باشند يعني اگر خود مرد و زن صيغه را مـي خـوانند , زن به گفتن زوجتك نفسي قصدش اين باشد كه خود را زن او قرار دهد و مرد به گفتن قبلت التزويج زن بودن او را براي خود قبول بنمايد.



و اگـر وكـيل مرد و زن صيغه را مي خوانند به گفتن زوجت و قبلت قصدشان اين باشد كه مرد و زني كه آنان را وكيل كرده اند زن و شوهر شوند.



سـوم كـسـي كـه صيغه را مي خواند بايد عاقل و بنابر احتياط بالغ نيز باشد , چه براي خودش بخواند , يا از طرف ديگري وكيل شده باشد.



چـهـارم اگر وكيل زن و شوهر يا ولي آنها صيغه را مي خوانند در موقع عقد زن و شوهر را معين كنند مثلا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند , پس كسي كه چند دختر دارد , اگر به مردي بگويد زوجتك احدي بناتي يعني زن تو نمودم يكي از دخترانم را , و او بگويد قبلت يعني قبول كردم , چون در موقع عقد دختر را معين نكرده اند عقد باطل است .



پـنـجـم زن و مرد به ازدواج راضي باشند , ولي اگر زن ظاهرا با كراهت اذن دهد و معلوم باشد قلبا راضي است عقد صحيح است .



2380- اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معني آن را عوض كند عقد باطل است .



2381- كسي كه صيغه عقد را مي خواند اگر معناي آن را - هر چند به طور اجمال - بداند و قصد تحقق آن معني را بكند عقد صحيح است و لازم نيست كه معناي صيغه را تفصيلا بداند مثلا بداند كه فعل يا فاعل بر طبق دستور زبان عربي كدام است .



2382- اگـر زنـي را براي مردي بدون اجازه آنان عقد كنند و بعدا زن و مرد آن عقد را اجازه نمايند عقد صحيح است .



2383- اگـر زن و مرد يا يكي از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند و بعد از خواندن عقد اجازه نمايند , عقد صحيح است و بهتر آن است كه دوباره عقد را بخوانند.



2384- پدر و جد پدري مي توانند براي فرزند پسر يا دختر نابالغ يا ديوانه خود كه با حال ديوانگي بالغ شده است ازدواج كنند , و بعد از آن كه طفل بالغ شد , يا ديوانه عاقل گرديد , اگر ازدواجي كه براي او كرده اند مـفسده اي داشته مي تواند آن را امضا يا رد نمايد , و اگر مفسده اي نداشته چنانچه پسر يا دختر نابالغ عقد ازدواج خود را بهم بزند احتياط به طلاق يا عقد جديد ترك نشود.



2385- دخـتـري كـه بـه حـد بـلوغ رسيده و رشيده است يعني مصلحت خود را تشخيص مي دهد , اگر بـخواهد شوهر كند , چنانچه باكره باشد بايد از پدر يا جد پدري خود اجازه بگيرد , هر چند - بنابر احتياط - خود متصدي امور زندگاني خويش باشد , و اجازه مادر و برادر لازم نيست .



2386- اگـر دخـتـر بـاكره نباشد يا اين كه باكره باشد ولي پدر يا جد پدري اجازه ندهند , كه با مردي كه هـمـتـاي او شـرعـا و عـرفـا مي باشد ازدواج كند يا اين كه حاضر نباشند در امر ازدواج دختر به هيچ وجه مشاركت كنند يا آن كه اهليت اجازه دادن از جهت ديوانگي يا مانند آن را نداشته باشند در اين موارد اجازه آنان لازم نيست و هم چنين اگر اجازه گرفتن از آنان به جهت غايب بودن يا غير آن ممكن نباشد , و دختر حاجت زيادي به شوهر كردن داشته باشد اجازه پدر و جد لازم نيست .



2387- اگـر پـدر , يـا جد پدري براي پسر نابالغ خود زن بگيرد , پسر بايد بعد از بالغ شدن خرج آن زن را بـدهد , بلكه قبل از بلوغ هم در صورتي كه به سني رسيده باشد كه قابليت تلذذ را داشته باشد و زن هم به حدي كوچك نباشد كه قابليت آن كه شوهر از او تلذذ ببرد را نداشته باشد , نفقه زن بر ذمه پسر ثابت است و در غير اين صورت هم احتمال استحقاق نفقه مي رود پس احتياط به مصالحه يا مانند آن ترك نشود.



2388- اگر پدر يا جد پدري براي پسر نابالغ خود زن بگيرد چنانچه پسر در موقع عقد مالي نداشته , پدر يا جد او بايد مهر زن را بدهد , و هم چنين اگر مالي داشته باشد ولي پدر يا جد ضامن مهر شوند و در غير اين دو صـورت اگـر مـهر بيش از مهر المثل نباشد , يا آن كه مصلحتي اقتضا كند كه مهر آن پسر بيش از مهر الـمـثل باشد , پدر يا جد مي توانند مهر را از مال پسر بپردازند , و الا نمي توانند بيش از مهر المثل را از مال پسر بپردازند مگر آن كه او بعد از بلوغ كار آنها را قبول كند.