کد مطلب:1610 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:144

معناي يائسه در مساله ( 2457 ) گذشت


2514- اگـر بـا زنـي كـه از خـون حـيض و نفاس پاك است نزديكي كند و در همان پاكي طلاقش دهد , چـنـانـچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده , آن طلاق باطل است هر چند احتياط مستحب آن است كه دوباره او را طلاق دهد.



2515- اگـر با زني كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكي كند و سپس از او جدا شود , مثلا مسافرت نـمايد , چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد , و نتواند از حالش اطلاع پيدا كند , بايد به قدري كه زن بعد از آن پاكي خون مي بيند و دوباره پاك مي شود , صبر كند.



و احتياط واجب آن است كه آن مدت كمتر از يك ماه نباشد.



2516- اگـر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه اصل خلقت يا مرضي حيض نمي بيند , و زنهاي مانند او حـيض مي بيند , طلاق دهد , بايد از وقتي كه با او نزديكي كرده تا سه ماه از نزديكي با او خودداري نمايد و بعد او را طلاق دهد.



2517- طلاق بايد به صيغه عربي صحيح و به كلمه طالق خوانده شود , و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلا فاطمه باشد , بايد بگويد : زوجتي فاطمه طالق يعني زن من فاطمه رها است و اگر ديگري را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : زوجة موكلي فاطمه طالق و در صورتي كه زن معين باشد ذكر نام او لازم نيست و چنانچه مرد نتواند طلاق را به صيغه عربي بياورد و يا وكيل بگيرد به هر لفظي كه مرادف صيغه عربي آن است از هر لغتي باشد مي تواند طلاق دهد.



2518- زنـي كه صيغه شده , مثلا يك ماهه يا يك ساله او را عقد كرده اند طلاق ندارد و رها شدن او به اين اسـت كه مدتش تمام شود , يا مرد مدت او را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست .