کد مطلب:1636 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:150

احكام نذر و عهد


2649- نذر آن است كه انسان براي خدا بر خود واجب كند كه كار خيري را بجا آورد , يا كاري را كه نكردن آن بهتر است ترك نمايد.



2650- در نـذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربي بخوانند پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود , براي خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر او صحيح است .



2651- نذر كننده بايد بالغ و عاقل باشد و به اختيار و قصد خود نذر كند , بنابر اين نذر كردن كسي كه او را مجبور كرده اند , يا به واسطه عصباني شدن بي قصد يا بي اختيار نذر كرده صحيح نيست .



2652- شخص سفيه ( كسي كه مال خود را در كارهاي بيهوده مصرف مي كند ) اگر مثلا نذر كند چيزي بـه فقير بدهد صحيح نيست و هم چنين شخص مفلس اگر نذر كند كه مثلا چيزي از اموالي كه از تصرف در آنها منع شده به فقير بدهد صحيح نيست .



2653- نـذر زن بـدون اجـازه شوهر در آنچه با حق او منافات دارد صحيح نيست , و هم چنين نذر زن در امـوالـش بـدون اجـازه شوهر محل اشكال است , مگر در حج و زكاة و صدقه و احسان به پدر و مادر و صله ارحام .



2654- اگر زن با اجازه شوهر نذر كند , شوهرش نمي تواند نذر او را بهم بزند , يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيري نمايد.



2655- اگر فرزند بدون اجازه پدر يا با اجازه او نذر كند , بايد به آن نذر عمل نمايد.



ولـي اگـر پـدر يا مادر از عملي كه نذر كرده منعش كنند , به طوري كه آن عمل ديگر در حق او رجحان نداشته باشد نذرش منحل مي شود.



2656- انسان كاري را مي تواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد , بنابر اين كسي كه مثلا نمي تواند پياده كربلا برود , اگر نذر كند كه پياده برود نذر او صحيح نيست .



2657- اگـر نـذر كـند كه كار حرام يا مكروهي را انجام دهد يا كار واجب يا مستحبي را ترك كند , نذر او صحيح نيست .



2658- اگـر نـذر كـنـد كـه كار مباحي را انجام دهد, يا ترك نمايد , چنانچه بجا آوردن آن و تركش از هر جـهت مساوي باشد , نذر او صحيح نيست و اگر انجام آن از جهتي بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نـذر كند , مثلا نذر كند غذايي را بخورد كه براي عبادت قوت بگيرد , نذر او صحيح است , و نيز اگر ترك آن از جـهـتي بهتر باشد و انسان براي همان جهت نذر كند كه آن را ترك نمايد مثلا براي اين كه دود مضر اسـت نـذر كـنـد كه آن را استعمال نكند نذر او صحيح مي باشد , ولي اگر بعدا ترك استعمال دود براي او ضرر داشته باشد نذر او منحل مي شود.



2659- اگـر نـذر كند نماز واجب خود را در جايي بخواند كه به خودي خود ثواب نماز در آنجا زياد نيست مثلا نذر كند نماز را در اطاق بخواند , چنانچه نماز خواندن در آنجا از جهتي بهتر باشد , مثلا به واسطه اين كه خلوت است انسان حضور قلب پيدا مي كند , اگر نذر او براي آن جهت باشد صحيح است .



2660- اگر نذر كند عملي را انجام دهد , بايد همان طور كه نذر كرده بجا آورد پس اگر نذر كند كه روز اول مـاه صـدقـه بـدهد , يا روزه بگيرد يا نماز اول ماه بخواند چنانچه قبل از آن روز يا بعد از آن بجا آورد , كـفـايـت نـمي كند , و نيز اگر نذر كند كه وقتي مريض او خوب شود صدقه بدهد , چنانچه پيش از آن كه خوب شود صدقه را بدهد كافي نيست .



2661- اگـر نـذر كـند روزه بگيرد ولي وقت و مقدار آن را معين نكند چنانچه يك روز روزه بگيرد كافي اسـت و اگر نذر كند نماز بخواند و مقدار و خصوصيات آن را معين نكند , اگر يك نماز دو ركعتي بخواند كفايت مي كند , و اگر نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معين نكند , اگر چيزي بدهد كه بگويند صـدقـه داده , بـه نذر عمل كرده است و اگر نذر كند كاري براي خدا بجا آورد , در صورتي كه يك نماز يا يك روز روزه بگيرد , يا چيزي صدقه بدهد نذر خود را انجام داده است .



2662- اگر نذر كند روز معيني را روزه بگيرد , بايد همان روز را روزه بگيرد , و در صورتي كه عمدا روزه نـگـيرد , بايد گذشته از قضاي آن روز كفاره هم بدهد و اظهر اين است كه كفاره اش كفاره مخالفت قسم است چنانكه خواهد آمد , ولي در آن روز اختيارا مي تواند مسافرت كند , و روزه را نگيرد.



و چـنانچه در سفر باشد لازم نيست قصد اقامه كرده و روزه بگيرد و در صورتي كه از جهت سفر يا از جهت عذر ديگري مثل مرض يا حيض روزه نگيرد لازم است روزه را قضا كند ولي كفاره ندارد.



2663- اگر انسان از روي اختيار به نذر خود عمل نكند , بايد كفاره بدهد.



2664- اگـر نـذر كند كه تا وقت معيني عملي را ترك كند , بعد از گذشتن آن وقت مي تواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن آن وقت از روي فراموشي يا ناچاري انجام دهد , چيزي بر او واجب نيست , ولي باز هم لازم است كه تا آن وقت آن عمل را بجا نياورد , و چنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد بايد كفاره بدهد.