کد مطلب:18032 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:150

شأن نزول
«ابوالاسود دوئلي»، يكي از ياران خالص علي عليه السلام و شيعيان پاك و مدافعان سرسخت و وفادار ولايت، مي گويد:

در ايامي كه «ابوذر غفاري» اين يار محبوب پيامبر و صحابي انقلابي و شورگستر آن حضرت در «ربذه» تبعيد بود، پيش او رفتم.

ابوذر گفت:

روزي در مسجد، خدمت رسول گرامي رسيدم.در مسجد، جز پيامبر اسلام و علي «ع» كسي ديگر نبود.خلوت مسجد را مغتنم شمردم و پيش رسول اللّه رفته، گفتم:

«اي رسول خدا!پدر و مادرم فدايت... مرا وصيت و سفارشي كن، تا خداوند مرا به خاطر آن سود دهد.

فرمود:

«چه خوب، اي ابوذر!

«تو از مايي. تو از خانواده مايي، و تو را سفارش مي كنم كه آن را خوب فراگيري، وصيت و توصيه اي كه در بردارنده تمام راهها و روشهاي خير و خوبي است. اگر آن را بياموزي و پاسدارش باشي؛ به منزله دو بالي خواهد بود كه تو را در پرواز مدد كند...»