کد مطلب:18034 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:148

رسالت جهاني پيامبر
پس از اين درس نخست توحيدي، پيامبر به درس دوم مي پردازد. از دعوت جهاني خويش مي گويد. و... از فلسفه بعثت مي فرمايد:

«پس از توحيد مرحله دوم «بندگي خدا»، ايمان آوردن به من است و اعتراف و اقرار به اين كه خداوند مرا به سوي تمامي بشريت، به عنوان للّه للّه «بشير» و «نذير» فرستاده است، تا اينكه خلايق را به فرمان خدا به سوي حق (كه خداوند است) دعوت كنم...» [1] .

آنگاه به نقش جهت دهنده و نظام بخشي و وحدت آفريني «اهل بيت» اشاره مي كند و در مقام برقراري پيوند استوار و محبت عمل آفرين با اين «خانواده» مي فرمايد:

«پس از توحيد و اعتراف به رسالت من، دوستي كردن با «اهل بيت من» است، اين خانه و خانواده اي كه به خواست خدا و اراده او نجس و پليدي از آن رفته و به «طهارت» رسيده است.

اي ابوذر!... بدان كه خداوند، اهل بيت مرا در ميان امتم، همچون كشتي نجات بخش نوح قرار داده است كه هر كه بر اين سفينه برآيد، نجات مي يابد و هر كه از آن روي بگرداند، غرق خواهد شد...» [2] .


[1] ثُمَّ الاْ يمانُ بِي وَ الاْ قْرارُ بأ نَّ اللّهَ تعالي أ رْسَلَنِي إ لي كافَّةِ النّاسِ بَشِيرا وَنَذِيرا وَداعِيا إ لَي اللّهِ بِإ ذْنِهِ وِسِراجا مُنِيرا.

[2] ثُمَّ حُبُّ أ هْلِ بَيْتِيَ الّذِينَ أ ذْهَبَ اللّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرَهُمْ تَطْهِيرا. وَاعْلَمْ يا أ باذرّ! اءنّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَعَلَ أ هْلَ بَيْتِي فِي أُمَّتِي كَسَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَها نَجا وَمَنْ رَغِبَ عَنْها غَرِقَ.