کد مطلب:18038 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:148

تعهد علم و دانش
دانش، نور و روشنايي است.

اما آنگاه كه همراه با تقوا و خدابيني باشد. وگرنه، دانش ‍ بدون دين و علم بدون عمل، جزوبال بر گردن دانشمند، چيزي نيست.

علم، بايد نافع باشد و دانش بايد به حال جامعه مفيد افتد، وگرنه آفت جامعه خواهد بود. پيامبر مي فرمايد: «در قيامت، بدترين مردم نزد خداوند، ازنظر موقعيت، عالم و دانشمندي است كه خود و ديگران از علمش نفع نمي برند. [1] .

ثمر علم اي پسر عمل است

ورنه تحصيل علم دردسر است

علم بايد در خدمت مردم باشد، و وسيله آگاهي دادن، بصيرت بخشيدن، راهنمايي كردن! نه مايه تفاخر... و سرمايه غرور! نه وسيله مباهات و دانش را به رخ ديگران كشيدن.

ادامه سخن رسول خدا «ص»:

«اي ابوذر!...

هركس دانش بطلبد، تا مردم را به طرف خود جلب كند، هرگز بوي بهشت را نخواهد يافت.

هركس دانش بجويد، تا به كمك آن، مردم را بهتر بفريبد، هرگز بوي بهشت را نخواهد يافت.» [2] .

جنگِ «تخصّص» و«تعّهد» و نزاع «تكنيك» و «تقوا» ريشه در همين مساءله دارد.

چو دزدي با چراغ آيد گزيده تر برد كالا!

پيامبر اسلام، برحذر مي دارد كه علم، در جهتِ فريب مردم به كار رود.

تيغ دادن در كف زندگي مست

به كه افتد علم، نا كس را به دست


[1] إ نَّ شَرَّ النّاسِ مَنزِلَةً عِنْدَ اللّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ عالِمٌ لا يُنْتَفَعُ بِعِلْمِهِ.

[2] مَنْ طَلَبَ عِلْما لِيَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النّاسِ اِلَيْهِ لَمْ يَجِدْ ريِحَ الْجَنَّةِ.