کد مطلب:18055 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:166

تلخي حق
حق گفتن، حق شنيدن، حق پذيرفتن، همه و همه سنگين است و تلخ، چرا كه گاهي با خواسته هاي انسان و اميال نفساني در تعارض است. ولي پذيرفتن «حق تلخ»، انسان را به كمال مي رساند و زير بار نرفتن، دل راتباه مي سازد.

پيامبر «ص» در اين زمينه مي فرمايد:

«اي ابوذر!...

«حق»، سنگين و تلخ است.

«باطل»، سبك و شيرين است.

و چه بسا شهوت يك ساعت، كه موجب اندوه طولاني مي گردد.» [1] .

انتقاد بجايي كه از تو مي كنند، كلمه حقي است كه پذيرفتن آن شهامت مي خواهد. بيان سخن حق در پيش ‍ روي يك خودكامه، جهادي است بزرگ، كه شجاعت مي طلبد. در يك قضاوت و داوري نيز، اگر راءي داور و حكم قاضي براساس «حق» بود، ولي مخالف راءي و پسند و خواسته دل ما، آن حق را (كه در واقع شيرين است) تلخ خواهيم يافت و تحمل آن را سنگين و فوق طاعت خواهيم ديد. كلام نبوي، در صدد آن است كه به ابوذر، اين زمينه و استعدادتحمل را عطا كند كه نه از گفتن حق بهراسد، نه از شنيدن حق بگريزد و نه از تحمّل حق، شانه خالي كند.


[1] يا اءباذر! الْحَقُّ ثَقِيلٌ مُرُّ والْباطِلُ خَفِيفٌ حُلْوٌ. ورُبَّ شَهْوَةِ ساعَةٍ تُوجِبُ حُزْنا طَوِيلا.