کد مطلب:18064 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:125

ورع، نيروي بازدارنده از گناه
آن عامل دروني، كه انسان راكنترل مي كند و از محدوده گناه دور مي سازد، نيرويي است به نام «ورع»، كه از خداشناسي و خداترسي و ايمان به مبداء و معاد و حساب وكتاب الهي، سرچشمه مي گيرد. اگر آن عامل، نباشد يا فعال نباشد، كار انسان زار است و اعمالش تباه. حضرت رسالت «ص» ابوذر و ما را به اين عنصر گرانبها توجّه مي دهد:

«اي ابوذر!...

اهل «ورع» باش، تا عابدترين مردم به حساب آيي. ورع، بهترين آيين و شيوه براي شماست.

«اي ابوذر!... علم، بر عبادت برتري دارد، ولي بدان كه اگر آن قدر نماز بخوانيد و روزه بگيريد كه همچون ني و چون تار شويد، اينها بدون ورع و پرهيز، سودي نمي بخشد.

اي ابوذر!... آنان كه در دنيا، اهل زهد و پرهيزند، اولياء راستين الهي اند.

اي ابوذر!.. هركس براي روزقيام وحساب،سه چيز نياورد، زيانكاراست.

(پرسيدم: آن سه چيست؟ پدر و مادرم فدايت... فرمود:)

ورع و پرهيزكاري، كه او را از حرامهاي الهي باز دارد.

حلم و بردباري، كه ناداني و سفاهت را با آن ردّ كند.

اخلاقي كه با آن، با مردم به مدارا رفتار كند....» [1] .

و چه راست فرمود، آن پيامبر صدق و آموزگار اخلاق! «ورع»، «حلم» و«حسن خلق» سه ذخيره بزرگ براي روز قيامت است و چه زيانكارند آنان كه تهيدست از سه سرمايه، به محشر كبري قدم مي نهند...

[2] .


[1] يا اءباذر! كُنْ وَرِعا تَكُنْ اءعْبَدَ النّاسِ، وَخَيْرُ دِينِكُم الْوَرَعُ.

يا اءباذر! فَضْلُ الْعِلْمِ خَيْرٌ مِنْ فَضْلِ الْعِبادَةِ، وَاعلَمْ اءنَّكُمْ لَوْ صَلَّيتُمْ حَتّي تَكُونوا كالْحَنايا وَصُمْتُمْ حَتّي تَكُونُوا كالاْ وْتارِ ما يَنْفَعُكُمْ ذلِكَ إ لاّ بِوَرَعٍ.

يا اءباذر! إ نَّ اءهْلَ الْوَرَعِ وَالزُّهْدِ فِي الدُّنْيا هُمْ اءوْلِياءُ اللّهِ تَعالي حَقّا.

يا اءباذر! مَنْ لَمْ يَاءْتِ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِثَلاثٍ فَقَدْ خَسِرَ. قُلْتُ: وَمَا الثَّلاثُ، فِداك اءبِي وَ اءُمِّي؟ قالَ: وَرَعٌ يَحْجُزُهُ عَمّا حَرَّمَ اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ، وَحِلْمٌ يَرُدُّ بِهِ جَهْلَ السُّفَهاءِ، وَخُلْقٌ يُدارِي بِهِ النّاسَ.

[2] يا اءباذر! إ نْ سَرَّكَ اءنْ تَكُونَ اءقْوَي النّاسِ فَتَوَكَّلْ عَلَي اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ. وَإ نْ سَرَّكَ اءنْ تَكوُنَ اءكْرَمَ النّاسِ فَاتَّقِ اللّهَ. وَإ نْ سَرَّك اءنْ تَكُونَ اءغْنَي النّاسِ فَكُنْ بِما فِي يَدِ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ اءوْثَقَ مِنْكَ بِما فِي يَدِكَ.

يا اءباذر! لَوْ اءنَّ النّاسَ كُلَّهُمْ اءخَذُوا بِهذهِ الاَّْيَةِ لَكَفَتْهُمْ: «وَمَنْ يَتَّقِ اللّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجا ويَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَي اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إ نَّ اللّهَ بالِغُ اءمْرِهِ».