کد مطلب:18069 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:128

دوزخيان زبان
گناهان بسياري از «زبان» سرچشمه مي گيرد.

و كم نيستند كساني كه بخاطر زبانشان، راهي جهنم مي شوند و شديدترين عقوبتها را بخاطر ره آورد تلخ و شوم گفته هايشان مي چشند.

بسياري هم، دوزخي شهوت وعدم كنترل بر غرائز جنسي اند و راه جهنمشان، از بيراهه شهوت گشوده مي شود.

حضرت رسول «ص» درهشدار به اين دو وادي خطرناك، به ابوذر غفاري مي فرمايد:

«اي ابوذر!...

هركس مالك و اختياردار ميان دو پا و ميان دو فكِّ خويش باشد (يعني غريزه جنسي و زبان)، وارد بهشت مي گردد.» [1] .

ابوذر، گويا برايش شگفت بود باور اين نكته كه كسي با كنترل زبان، بهشتي شود، پرسيد: اي پيامبر خدا! آيا مگر ما به گفته هايمان هم مؤ اخذه مي شويم؟

پاسخ رسول اللّه، چنين بود:

«اي ابوذر!...

مگر مردم را، چيزي جز دستاورد زبانهايشان، به رو به آتش دوزخ مي افكند؟

تا سخن نگفته اي در سلامت و اماني، امّا همين كه لب به سخن گشودي، خداوند يا به سود تو ثواب مي نويسد، يا به زيان تو عقاب!

اي ابوذر!...

گاهي كسي در مجلسي براي نصيحت شما ممكن است چيزي بگويد، امّا با همان سخن، به اندازه فاصله آسمان تا زمين، به ژرفاي دوزخ درمي افتد!

اي ابوذر!...

واي بر آنكه سخن دروغ مي بافد تا ديگران را بخنداند، واي بر او، واي بر او، واي بر او،

اي ابوذر!... هر كه سكوت كند، نجات مي يابد، پس راست بگو و از دهانت هرگز دروغ در نيايد.» [2] .

پرسيدم: اي رسول خدا «ص»! توبه آنكه به عمد، دروغ بگويد چيست؟ فرمود:

«استغفار و نمازهاي پنجگانه، آن را مي شويد.»


[1] يا اءباذر! مَنْ مَلَكَ ما بَيْنَ فَخِذَيْهِ وَبَيْن لِحْيَيْهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ.

[2] يا اءباذر! وَهَلْ يُكِبُّ الناسَ عَلي مَناخِرِهِمْ فِي النّارِ إ لاّ حَصائِدُ اءلْسِنَتِهِمْ، إ نَّكَ لا يَزالُ سالِما ما سَكَتَّ فَإ ذا تَكَلَّمْتَ كَتَبَ اللّهُ لَكَ اءوْ عَلَيْكَ.

يا اءباذر! إ نَّ الرَّجُلَ يَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ فِي الْمجْلسِ لِيَنْصَحَكُم بِها فَهَوي فِي جَهَنَّمَ ما بَيْنَ السَّماءِ وَالاْ رْضِ.

يا اءباذر! وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ وَيَكْذِبُ لِيُضْحِكَ بِهِ الْقَوْمَ وَيْلٌ لَهُ وَيْلٌ لَهُ وَيْلٌ لَهُ.

يا اءباذر! مَنْ صَمَتَ نَجا، فَعَلَيْكَ بِالصِّدْقِ وَلا تُخْرِجَنَّ مِنْ فِيكَ كِذْبا اءبَدا. قُلْتُ: يا رَسُولَ اللّهِ فَما تَوْبةُ الرَّجُلِ الَّذي كَذِبَ مُتعَمِّدا؟ قالَ: الاِسْتِغْفارُ وَالصَّلَواتُ الْخَمْسُ تَغْسِلُ ذلِكَ.