کد مطلب:195 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:211

مـحجـوريـن
محجورين كساني هستند كه حقّ تصرّف در مال خود را ندارند.



مسأله 1909ـ بچّه نابالغ حقّ تصرّف در مال خود را ندارد و نشانه بلوغ يكي از سه چيز است: «اوّل» پانزده سال قمري تمام در مرد و نه سال قمري تمام در زن «دوم» بيرون آمدن مني «سوم» روييدن موي درشت بالاي عورت.



مسأله 1910ـ درشت شدن صدا و روييدن موي درشت در صورت و پشت لب و مانند آن، دليل بر بلوغ نيست، مگر اين كه از اين راه يقين به بالغ شدن حاصل شود.



مسأله 1911ـ «ديوانه» و «سفيه» يعني كسي كه مال خود را بيهوده مصرف مي كند و توانايي بر نگهداري و معامله ندارد، حق ندارند در مال خود تصرّف كنند بلكه بايد زير نظر وليّ آنها باشد.



مسأله 1912ـ كسي كه ورشكست شده يعني بدهكاري او بيش از سرمايه موجود اوست و طلبكاران از حاكم شرع خواسته اند كه او را از تصرّف در اموالش ممنوع كند بعد از حكم حاكم حقّ تصرّف در اموال خود ندارد.



مسأله 1913ـ كسي كه گاهي عاقل و گاهي ديوانه است تصرّفي كه در موقع ديوانگي در اموال خود مي كند صحيح نيست.



مسأله 1914ـ انسان مي تواند قبل از مرگ خود خواه صحيح و سالم باشد يا بيمار هر قدر از مال خود را بخواهد، به ديگري ببخشد، يا جنسي را ارزانتر از قيمت بفروشد، يا به مصرف خود و عيال و ميهمان برساند، ولي احتياط آن است كه در مرضي كه با آن از دنيا مي رود (يعني در آستانه مرگ) در بيش از ثلث مال خود چنين تصرّفاتي نكند، مگر با اجازه ورثه.