کد مطلب:211396 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:77

ارتباط لغت با حديث
چنانچه گفته شد زمان امام صادق عليه السلام عصر اشاعه ي حديث در علوم دين و فنون بود و چون لغات در فقه و حديث و ناسخ و منسوخ و قرائة و روايت وغريب فراوان و بلكه پايه حديث بر اين لغات مشترك المعاني قرار گرفته و لغات غريب المعاني زياد دارد ناچار امام صادق عليه السلام مفصل بحث لغوي را در تعقيب كار پدر پيش كشيد و اول اصحاب و شاگردان را به معاني لغات آشنا فرمود سپس به حديث و تفسير پرداخت و خليل بن احمد فراهيدي متوفي سال 260 - ه روي همين مباني كتاب «العين» خود را در مفردات عربيه نوشت و مبوب و منظم نمود و شاگردش ليث بن المظفر و رافع بن نصر بن يسار كه والي خراسان بود در آخر عصر امويين آن را تكميل كرد. [1] .

ابن خليل به نقل روضات الجنات و سرائر علامه حلي افضل خلق در ادب و ادبيات عربي بود و از ادبا و علماي شيعه اماميه است و از كبار و مقتدايان علوم ادب به شمار مي رود. [2] .

و اين شعر از او است



الله ربي و النبي محمد صلي الله عليه و آله

حييا الرسالة بين اسباب



ثم الوصي وصي احمد بعده

كهف العلوم بحكمة و صواب



فاق النظير و لانظير لقدر

و علا عن الخلان و الاصحاب



بمناقب و مآثر ما مثلها

في العالمين لعابد تواب



و بنوه اولاد النبي المرتضي

اكرم بهم من شيخة و شباب



و لفاطم صلي علي عليهم ربنا

لقديم احمد ذي النهي الاواب [3] .





[ صفحه 241]




[1] اخبار النحاة سيرافي ص 38 فهرست ابن نديم ص 63 معجم الادباء ص 222 ج 6 - نزهة الالباء ابن انباري ص 29 - انساب العرب سلمة بن مسلم العوتبي و غيره.

[2] روضات الجنات ص 272 - خلاصه علامه حلي ص 33.

[3] مناقب ابن شهرآشوب ص 21 ج 2 نقل ترجمه از مقاله دكتر سيد مصطفي جواد در رساله ي اشعة من حيات الصادق.