کد مطلب:212945 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:156

معني لغوي تقيه
لغت تقيه از دو جهت ماده و هيئت، قابل بحث و بررسي است:

از جهت ماده، حروف اصلي آن «وقي» مي باشد كه واو آن به «تا» تبديل شده است. بنابراين اصل آن «وقيه» بوده و از اين جهت، هم ريشه با لغت تقوا مي باشد كه اصل آن «وقوي» بوده است.

مصدر ثلاثي مجرد آن «وقي» و «وقاية» است به معناي «صيانت» و «نگه داري». [1] .

همچنين به معناي حفظ نفس از عذاب و گناه به وسيله ي عمل صالح مي باشد. [2] .

از جهت هيئت و صيغه، كلمه تقيه بر وزن فعلية مي باشد و در مصدر يا اسم مصدر بودن آن اختلاف است. [3] .

در هر صورت، ثلاثي مجرد مي باشد و تاي آن، تاي وحدت است. چون اين نكته را يادآور مي شود كه هميشگي نيست و در موارد خاصي انجام مي پذيرد. [4] .


[1] معجم مفردات الفاظ قرآن، راغب اصفهاني، ص 568؛ لسان العرب، ابن منظور، ج 15، ص 377.

[2] لسان العرب، ج 15، ص 378.

[3] ر.ك: النحو الوافي، حسن عباسي، ج 3، ص 209 و 210.

[4] اين مطلب با استفاده از درس تفسير آية الله جوادي آملي نقل گرديده است. ذيل تفسير آيه 28 سوره آل عمران.