کد مطلب:212952 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:156

تقيه در زمان معصومان
محدوده تاريخي تقيه در زمان معصومان عليهم السلام، همان گونه كه ذكر گرديد، از ابتداي بعثت پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم تا پايان غيبت صغري مي باشد و به چهار دسته تقسيم مي شود:

1.تقيه سياسي؛

2.تقيه اجتماعي؛

3.تقيه فقهي؛

4.تقيه كلامي؛

منظور از تقيه سياسي، تقيه معصوم عليه السلام در هنگام مواجهه با قدرت هاي حاكم است.

مقصود از تقيه اجتماعي، تقيه در هنگام برخورد با عامه (اهل سنت) است كه به كيفيت هاي مختلفي همچون: مدارات در هنگام معاشرت با آنها، شركت در اجتماعات آنان و نيز پنهان نمودن حق يا اظهار خلاف آن در مواجهه با آنان مي باشد.

منظور از تقيه فقهي، تقيه در موارد احكام فقهي است كه معصوم عليه السلام به جهت تقيه، حكمي را پنهان نموده و يا خلاف آن را اظهار مي نمايد كه به «تقيه در حكم» نيز معروف است.

مراد از تقيه كلامي، تقيه در مسائل مربوط به ولايت و امامت ائمه عليهم السلام مي باشد.

قابل ذكر است كه منظور از تقسيمات فوق، تقسيم دقيق منطقي نبوده، بلكه به جهت سهولت فهم مطالب به اين امر اقدام نموديم. چرا كه در بسياري از موارد، امكان تداخل آنها در يكديگر نيز وجود دارد؛ مثل آن كه امام عليه السلام در مقابل قدرت حاكم، در حكمي فقهي تقيه نمايد، كه مي توان آن را هم در بخش تقيه سياسي و هم در بخش تقيه فقهي داخل نمود.