کد مطلب:212955 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:153

تقيه سياسي
مواردي از تقيه سياسي در سيره امام صادق عليه السلام و يارانش را مي توان اين گونه برشمرد:

1. پوشيدن لباس سياه در فقه شيعه مكروه است، اما اين لباس در زمان قيام عباسيان و پس از آن، به صورت شعار آنان درآمد و لذا در تاريخ با عنوان «مسودة» (سياه جامگان) معروف شدند. در روايتي آمده است هنگامي كه امام صادق عليه السلام در «حيره» به سر مي برد، فرستاده ابوالعباس سفاح براي او لباس باراني فرستاد كه يك طرف آن سفيد و طرف ديگر آن سياه بود. امام عليه السلام آن را پوشيد و فرمود: «اما اني البسه و انا اعلم انه لباس اهل النار [1] ؛ من آن را مي پوشم در حالي كه مي دانم لباس اهل آتش است.» در روايت ديگري به همين مضمون چنين وارد شده است كه امام عليه السلام حتي آستر و پنبه لباس هاي خود را سياه كرده بود. [2] .

2.امام صادق عليه السلام در حديثي مي فرمايند:

«كلما تقارب هذا الأمر كان أشد للتقية؛ هرچه به اين امر نزديك تر مي شويم، تقيه شديدتر مي گردد.» [3] .

علامه مجلسي هذاالأمر را به «خروج قائم عليه السلام» تفسير كرده است. اما شايد بتوان آن را به قصد امام عليه السلام براي قيام و نزديك شدن زمان آن نيز تفسير نمود كه البته به علت دگرگوني شرايط محقق نشد.

3.با آن كه زيارت امام حسين عليه السلام در كربلا در آن زمان براي شيعيان خطراتي را دربرداشت، اما به جهت خاموش نشدن اين مشعل فروزان، امام صادق عليه السلام شيعيان را به زيارت بسيار مختصري كه مخصوص حال تقيه است، توصيه مي نمايند. بدين قرار: اين زيارت پس از غسل و پوشيدن لباس تميز، فقط بر سه مرتبه گفتن «صلي الله عليك يا ابا عبدالله» مشتمل است. [4] در روايت ديگري، امام صادق عليه السلام ضمن بيان آداب زيارت، سفارش به تقيه را يادآور مي شوند و مي فرمايند: «وَ يلزمك التقية التي هي قوام دينك بها؛ لازم است تقيه اي كه قوام دين به آن است را رعايت كني.» [5] .


[1] وسائل الشيعه، ج 3، ص 279، ح 6.

[2] همان، ص 280، ح 9.

[3] بحارالانوار، ج 75، ص 434، ح 97.

[4] وسائل الشيعه، ج 10، ص 357، ح 3.

[5] همان، ص 413، ح 1.