کد مطلب:212958 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:178

تقيه كلامي
به موازات رشد و بالندگي فقه شيعه به وسيله امام صادق عليه السلام، كلام و معارف شيعه نيز در اين زمان توسط آن حضرت به نقطه اوج شكوفايي رسيد و توانست در ميان همه مذاهب كلامي رايج در آن روزگار، راه خود را پيموده و خود را در صدر مذاهب كلامي كه در ضمن مبتني بر اصول و قواعد قطعي بود، قرار دهد. لذا در ميان اصحاب امام صادق عليه السلام به چهره هاي كلامي متبحري همانند «هشام بن حكم» برخورد مي كنيم كه در مبارزات كلامي خود با ديگر مذاهب كلامي، هميشه بر آنها پيروز است؛ به طوري كه امام عليه السلام هشام را با آنكه جوان نو رسي است، در صدر مجلس خود جاي مي دهد. با مراجعه به ابواب مختلف كلامي مشاهده مي كنيم كه قسمت عمده روايات كلامي شيعه و همچنين تقيه كلامي از زبان امام صادق عليه السلام نقل شده است. حال با اين توضيحات، به چند نمونه از تقيه هاي كلامي امام، اشاره مي نماييم:

1.از امام صادق عليه السلام پرسيدند: زده شدن گردن ها براي شما محبوب تر است. يا برائت از علي عليه السلام. حضرت فرمود: «رخصت (يعني استفاده از تقيه) براي من محبوب تر است.» و آنگاه به آيه نازل شده در شأن عمار استناد نمود. [1] .

2.در روايتي امام صادق عليه السلام چنين مي فرمايد: «ايا كم و ذكر علي و فاطمة عليهماالسلام فان الناس ليس شي ء ابغض اليهم من ذكر علي و فاطمة عليهماالسلام؛ از آوردن نام علي و فاطمه عليهماالسلام نزد مردم بپرهيزيد، زيرا آنها يادآوري اين دو را از هرچيز ديگر ناخوش تر مي دارند.» [2] .


[1] وسائل الشيعه، ج 11، ص 479، ح 12.

[2] همان، ص 486، ح 2.