کد مطلب:212967 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:167

تقيه مداراتيه
1.مُدرك از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: «رحم الله عبداً اجتر مودة الناس الي نفسه فحدثهم بما يعرفون و ترك ما ينكرون؛ خدا بنده اي را رحمت كند كه دوستي مردم را (به واسطه حُسن معاشرت و صحت روش) به خود جلب نمايد و سپس در حدود فهم و درك آنها نقل احاديث نموده و از نقل اموري كه مورد انكار آنهاست، خودداري كند.» [1] .

2.معاوية بن وهب روايت كرده: از حضرت امام صادق عليه السلام سؤال كردم: وظيفه ما در معاشرت با گروه خود و با فرقه هاي ديگر اسلامي كه در محيط ما هستند و ما با آنها سر و كار و آميزش داريم، چيست و چه نحوه معاشرتي سزاوار ماست؟ فرمود: «تؤدون الامانة اليهم و تقيمون الشهادة لهم و عليهم و تعودون مرضاهم و تشهدون جنائزهم [2] ؛ امانات همه آنان را مسترد داشته، در موقع مخاصمه و ترافع نزد حاكم، بر نفع درستكار و ضرر گناهكار و نادرست، اقامه شهادت نموده، بيماران شان را عيادت كرده و در مراسم تدفين مردگان شان شركت كنيد.»

دليل بر تشريع «تقيه مداراتيه» در روايات مذكور از محضر اهل بيت عليهم السلام، به ويژه حضرت امام صادق عليه السلام، مطابق آيات عديده قرآني: دستور به اتحاد مسلمانان، كنار گذاردن اختلافات و موجبات تفرقه، اجتناب از دوستي حقيقي و همكاري مسلمانان با كفار و اجانب مي باشد. [3] .


[1] وسائل الشيعه، كتاب امر به معروف، باب 26.

[2] همان، كتاب حج، باب 1 از ابواب احكام العشرة.

[3] ر.ك: تقيه در اسلام، ص 84 ـ 93؛ رساله اي در تقيه، عبدالرضا ابراهيمي.