کد مطلب:212968 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:173

نتيجه
با ذكر نمونه اي چند از احاديث امام صادق عليه السلام در باب انواع تقيه و جايگاه آن در زمان آن حضرت، به خوبي آشكار مي گردد كه «تقيه» به معني خودداري و حفظ نفس در مواقع خطر، از شيوه هاي عقلائي است كه در هر زمان براي بشر مطرح بوده است و در دوران امامت امام صادق عليه السلام شديدترين حال خود را داشته است و مهم ترين دليل براي كاربرد آن اصولاً حفظ جان و تثبيت اعتقادات ديني و احكام الهي مي باشد. همچنين ذكر گرديد كه تشخيص مورد تقيه، به اين كه ضرورت و ناچاري باشد، با خود شخص است. [1] .


[1] ر.ك: ميزان الحكمه، محمدي ري شهري، ج 14، (ترجمه فارسي)، باب تقيه؛ مكاسب، شيخ مرتضي انصاري؛ مناقب آل ابي طالب، ابن شهر آشوب، ج 4؛ اصول كافي، كليني، ج 2؛ مباني تكملة المنهاج، موسوي خويي، ج 2؛ جواهرالكلام، محمدحسن نجفي، ج 32 و مباني و جايگاه تقيه در استدلال هاي فقهي، محمد حسين واثقي راد.