کد مطلب:224266 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:97

موزه
موزه يعني چه و چرا بايد اشياء عتيق و قيمتي را در يك جا تمركز داد و جمع نمود اين سئوالي است كه غالب مبتديان مي نمايند و مردم بي تعمق مي گويند اشياء قيمتي را بفروشند و از آن احتياجات ديگر را تهيه نمائيد؟ اين موضوع تا چه حد قابل قبول و صحيح به نظر مي رسد در اقوام خردمندان و علماي اجتماع مورد بحث و اختلاف نظر است اين حقيقت را مي توان در يك سطري از زندگي خانواده گي كوچك نمود و نشان داد يك خانواده وقتي درآمدش تكافوي مخارجش را بنمايد مي تواند تركه و آن چه از پدران و اجداد او به ارث به او رسيده در محلي جمع نمايد و به آثار خانواده گي افتخار و مباهات كند - اين اسناد قدمت خانواده و افتخار و مايه شخصيت و منش بزرگواري اجتماعي يك فرد خانواده است.

بدون ترديد هر خانواده بيشتر در مكتب فاميل و پدر و مادر و اقوام و اقارب و خويشان و دوستان خانواده دار پرورش يافته باشد روحيه او قوي تر و فضيلت اخلاقي او تا شائبه بهمن شين بد پيدا نكرده بهتر و شايسته تر و پسنديده تر است.

خانواده هاي بزرگ و فاميل هاي ريشه دار يك قوم و ملت سند افتخار آن جامعه مي باشند مخصوصا كه به يك قسمت از اركان اجتماع «علم و تجارت - رياست - فلاحت و صنعت» سابقه خانواده گي داشته باشند.

اين افراد در جامعه مورد تكريم و احترام افراد يك شهر و يك قوم هستند زيرا خواهي نخواهي از فاضل مؤنه آن ها گروهي نان مي خورند و از جنبه هاي اخلاقي آن ها دسته اي تربيت مي يابند و لذا ما بسيار ديده ايم كه مثلا آشپز و قهوه چي و منشي و ناظر يك خانواده بزرگ خود يك شخصيت بارزي شده مانند اميركبير و غيره.

از اين اصول مسلم اجتماعي اين نتيجه گرفته مي شود كه اموال و اثاثيه و اشياء خانوادگي در حال عدم احتياج و تأمين مخارج زندگي به صورت يك مهمانخانه و اطاق پذيرائي تمركز يافته و واردين موجبات افتخار مردم دنيا بين را مي بينند و تشخيص مي دهند - براي زندگاني مادي همين علل و عوامل سبب تشخص و زعامت و رياست و وكالت و معتمد بودن در شهر و محل مسكن بر مي گردد و در حوادث همين اشخاص قدرت كمك به افراد عادي را دارند.

از اين مقدمه اين نتيجه گرفته مي شود كه اگر تمام اموال و اثاثيه قيمتي پدران و اجداد



[ صفحه 358]



و نياكان حفظ شود سند افتخار و تاريخ يك ملت است. و اگر با عدم احتياج آن را بفروشند چه چيز بهتر از اين اسناد عظمت و سابقه تاريخي تهيه كنند؟!

يقينا جواب آن سكوت و هيچ است.

بنابراين مردم خردمند و دورانديش هرچه داشته باشند مي كوشند از دست ندهند و از ميراث پدرها و خانواده ها موزه ها بسازند و اموال و اثاثيه تاريخي و اسناد با ارج و ارزش دار فاميلي را در آن تمركز دهند و به نام موزه در معرض تماشاي ديگران بگذارند.

موزه براي يك خانواده و يك فاميل و يك قصبه و شهر و كشور سند افتخار و معرف ارزش آن خاندان و ملت مي باشند و چون در بسياري از خانواده ها اميد بقاء و حفظ اموال و اثاثيه تاريخي و اشياء نفيسه عتيق مانند فرش و ظروف و كتاب و غيره نيست خردمندان بشري آن چه دارند در آستان مفاخر علمي خود مي گذارند تا در آن جا باقي بماند.

اين حقيقت را حتي سلاطين تشخيص مي دادند - اگر خوارزم شاهيان و صفويه مي خواستند براي خود موزه اي را بسازند با قدرت مالي كه داشتند به خوبي مي توانستند ولي مي دانستند كه موزه تركه آن ها نصيب سلاطين بعد مي شود و روي حب و بغض سياسي دستخوش تمايلات مردم مي گردد و از بين مي رود لذا آن چه كه داشتند براي آن كه از بين نرود و محفوظ بماند و نام آن ها در رديف نام باقي مردان آسماني قرار گيرد ذخاير قيمتي خود را تقديم آستان قدس رضوي نموده اند كه به نام آن ها ضبط و حفظ گردد و باقي بماند و سند افتخار خدمت آن ها بر عقيده و خصوص ايمان آن ها باشد.

اين خود يك حقيقتي است كه غير قابل احتراز است و هر كس از اين موزه و آستان قدس يا از اين عتبات عاليات و اماكن متبركه چيزي برده خيانت به خود كرده زيرا باز به صورت ديگري آن چيزهاي ارزنده يا نظير آن دوباره در همين عتبه عاليه جمع شده و باقي مانده و نام خائنين و طمع كاران به خيانت و دزدي و لعنت و تنفر برده شده است.

آن ها كه عتبات مقدس ائمه بقيع را ويران كردند و آن ها كه بارگاه حضرت خديجه را در جنة المعلي به غارت بردند و اموال ذخاير قيمتي آن جا را غارت كردند آن ها كه به حرم مقدس سيدالشهداء تاختند و آتش زدند و ذخاير آن را بردند، آن ها كه اموال و اثاثيه و طلا و جواهرات امام رضا را بردند همه نامشان در تاريخ به زشتي و تنفر و انزجار برده شده در حالي كه باز به مرور زمان روز افزون اموال و اثاثيه و طلاها و جواهرات بر آن آستان ها افزون گرديده و آن ها كه



[ صفحه 359]



خدمت نموده و عرض ادب و ارادت نشان داده اند و اموال ذخاير خود و خانوادگي خود را هديه آستان قدس نموده اند مانند گوهر شاد خانم و شاه عباس و ملك صاحب كتابخانه و هر كس عرض ادب و ارادتي كرده نامش در تاريخ به افتخار و ادب برده شده و در صورت خدمت گذاران آستان ائمه معصومين ضبط و ثبت گرديده و اجر جزيلي از خداي بزرگ پاداش گرفته ضمنا يك موزه و مركز اشياء قيمتي براي افتخار ملي كشور خود ذخيره نموده اند كه سند افتخار و ايمان و علاقه به مليت و اسلاميت و اجتماع ملي آن ها مي باشد.

براي مثال كافي است كتابخانه آستان قدس را مقياس قرار دهيم اگر اين كتاب ها در خانواده ها مانده بود به ارث هر فرزندي چند كتاب مي برد يا مي فروخت يا پاره و فرسوده و مندرس و معدوم مي شد و ديگر هيچ اثري باقي نمي ماند ولي چند عدد چند عدد همه تقديم آستان قدس رضوي نمودند در نتيجه امروز نام بسياري از مردم دانشمند ادوار اسلامي در سايه نام مقدس امام رضا محفوظ مانده كه در دفاتر موقوفات كتب ثبت و پشت كتاب ها باقي مانده و خود كتاب كه سرمايه و ذخيره علمي و معنوي است از هزار سال پيش تا كنون محفوظ مانده پيوسته مورد استفاده است و امروز تشكيلات كتابخانه و حفظ و نگهباني و طريقه تجليد و نگهداري آن كه مخارجي دارد همه از بودجه آستان قدس تأمين مي گردد و يك ذخيره بي نظيري در كشور ايران از آثار اسلامي باقي مانده كه مورد عنايت علماء و خردمندان جهان است و هزاران نفر در سال از آن استفاده مي نمايند. به همين نسبت فرش ها - زربفت ها - ظروف عالي و عتيق - طلا و نقره مسكوك و غير مسكوك - املاك و عمارات در قراء و قصبات و دهات و مزارع و اشياء عتيق نفيس قيمتي كه آثار صنعتي مردم هر عصر بوده همه در موزه محفوظ مانده است.



[ صفحه 360]