کد مطلب:24030 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:414

عبدالملك ابن عمير
ذهبي، در مورد وي، چنين مي گويد:

«طال عمره وسأ حفظه، قال ابوحاتم ليس بحافظ، تغير حفظه و قال احمد ضعف يغلط و قال ابن معين: مخلط، و قال ابن خراش: كان شعبي لا يرضاه و ذكر الكوسج عن احمد انه ضعيف جدا».

«توان حفظ و نگهداري حديث را نداشت و نيروي حافظه وي نيز، دگرگون گرديد احمد ابن حنبل مي گويد: او ضعيف و پر غلط مي باشد، ابن معين مي گويد: وي احاديث نادرست را با روايات صحيح، درهم آميخته است. ابن خراش مي گويد: شعبي نيز به وي رضايت نداده است كوسج نيز از احمد ابن حنبل حكايت نموده كه وي را به شدت تضعيف كرده است».

از مجموع اين سخنان استفاده مي شود كه عبدالملك ابن عمير، داراي صفات يادشده در زير بوده است:

1- بي حافظه و فراموشكار.

2- ضعيف (در اصطلاح رجال) يعني كسي كه نمي توان به روايت وي اعتماد نمود.

3- پر غلط (كسي كه روايات نادرست را با روايات صحيح، مخلوط مي نمايد).

4- مخلط.

روشن است كه هر يك از صفات ياد شده، به تنهائي بر بي پايگي احاديث عبدالملك ابن عمير، گواهي مي دهد در حالي كه تمام اين نقاط در وي گرد آمده است.