کد مطلب:24032 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:511

متن حديث ضحضاح، با كتاب و سنت، مخالف است
در حديث ياد شده به رسول خدا چنين نسبت داده اند كه آن حضرت ابوطالب را از انبوه آتش دوزخ، به پايابي از آتش منتقل نموده و بدين سان، موجب تخفيف عذاب وي گرديد، و يا آرزو نموده كه تا روز رستاخيز از وي شفاعت نمايد. در حالي كه قرآن مجيد و سنت پيامبر گرامي (ص) تخفيف عذاب كافران و شفاعت شخص ديگري از آنان را نفي مي نمايد بنابراين، اگر ابوطالب كافر بود، هرگز پيامبر (ص) نمي توانست موجب تخفيف عذاب وي گردد و يا براي او آرزوي شفاعت نمايد و بدين سان بي پايگي محتواي حديث ضحضاح نيز، به ثبوت مي رسد.

اينك دلائل روشن اين مسأله را در پرتو كتاب و سنت، از نظر شما مي گذارنيم:

الف - قرآن كريم در اين زمينه چنين مي فرمايد:

«والذين كفروا لهم نارجهنم لا يقضي عليهم فيموتوا ولا يخفف عنهم من عذابها كذلك نجزي كل كفور».

«آتش دوزخ براي كافران است نه مرگ آنان فرا مي رسد كه بميرند و نه عذاب آنان تخفيف داده مي شود ما كافران را اين چنين، كيفر مي دهيم».

ب - سنت پيامبر (ص) نيز شفاعت براي كافران را نفي مي كند كه به عنوان نمونه به برخي از اين احاديث، اشاره مي نمائيم:

1- ابوذر غفاري از پيامبر گرامي (ص) چنين روايت مي كند:

«اعطيت الشفاعه و هي نائله من امتي من لا يشرك بالله شيئا».

«به من شفاعت عطا گرديد و آن براي كساني از امت من است كه به خدا مشرك نباشند».

2- ابوهريره نيز از رسول خدا (ص) چنين روايت مي كند:

«و شفاعتي لمن شهدان لا اله الا الله مخلصا و ان محمداً رسول الله يصدق لسانه و قلبه و قلبه لسانه».

«شفاعت من براي كسي است كه با اخلاص به يگانگي خدا گواهي دهد و بگويد: اشهد ان لا اله الا الله و به رسالت پيامبر (ص) نيز شهادت دهد و بگويد اشهد ان محمداً رسول الله (ص) به طوري كه سخن او با ايمان قلبي وي هماهنگ باشد».

آيات و روايت ياد شده به روشني بي پايگي متن حديث ضحضاح را به ثبوت مي رسانند.