کد مطلب:275523 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:145

مهدويت اصالت دارد يا عارضه است؟




سرو افراخته چون قامت رعناي تو نيست

كيست آن كو بجهان واله و شيداي تو نيست [1] .



-اصل مهدويت در اسلام، باور داشت قيام رادمردي است از دودمان پيامبر، كه با نيروئي خداوندي، در آخر الزمان ظهور كرده و جهان را به نيكي در آورده كران تا كران هستي را يك آئين، يك حكومت و يك قانون خواهد گزارد. با انقلاب او عدل و شادي همه جا بپراكند و اسلام و فرامينش تمامي به عمل در آيد... تمامي فرق اسلامي با نام مهدي او را شناخته، ذكر و خصايصش را در نوشته هاي خويش به نگارش در آورده اند. اما شيعه در اين ميان بيشتر به سخن نشسته، ويژگيهاي فراوان تري از اين انقلابگر آخر الزمان بدست داده است. او را دوازدهمين امام دانسته كه زمام رهبري را پيامبر بفرمان الهي



[ صفحه 15]



بديشان سپرده كه اولين آنها علي (ع) و آخرينشان مهدي (ع) است، مهدي نهمين فرزند از نسل سومين امام - حسين (ع) - و همنام و همكنيه پيامبر است. و نيز فرزند بلا فصل امام حسن عسكري (ع) و آخرين ذخيره ولايت است كه بفرمان الهي ظهور خواهد كرد تا در آخرين لحظاتي كه باطل مي رود تا بر حق چيره گردد، استيلاي كامل حق را نمايانده، عدالت را در همه جا بگسترد. شيعه مطابق سندهايش كه آنها را به پيامبر و ائمه مي رساند، براي آن حضرت غيبتي طولاني، قائل شده است كه در آن هنگام پيروان پاك نهاد او مي بايست كه منتظر و چشم براه باشند تا هر گاه برون آيد بياري و همكاري او شتافته برنامه جهانيش را به انجام آورند. بر اين باور، اين غيبت هم اكنون نيز ادامه دارد و امام زنده و آگاه اما ناپيدا از چشم مردم رهبري امت را بدوش مي كشد و به وسيله نمايندگانش، كار مومنان را راهبري مي فرمايد. پي آمد اين غيبت طولاني طول عمري است دراز گونه كه مخالفان را به شك و ترديد در مي آورد كه پس از تحقيق اثري از اين شك باقي نمي ماند، شيعه علاوه بر اينها، خصايص ديگري نيز براي امام طبق همان مدارك مي افزايد... اكنون براي آن كه توهم ساختگي بودن فكر مهدويت را از بين برده باشيم و اينكه ساخته و پرداخته شيعه است و گروههاي ديگر آن را باور ندارند دست به مدارك اصيل اسلامي براي اصالت يا عدم اصالت مهدويت مي يازيم تا واقعيات روشن شوند. بر اين پايه ابتدا از قرآن شروع مي كنيم كه زنده ترين سند قطعي



[ صفحه 16]



اسلام است و پس از آن به روايات نگاهي گذرا مي اندازيم و سپس به شيوه دانشمندان سلف و اجماع علماء گذشته نظر مي دوزيم تا اصالت را تحقيق كنيم. در همگي مراحل بيشتر تكيه بر مدارك اهل تسنن است كه نمودار قطعيت همگاني اين باور باشد و گاهگاه از درياي احاديث شيعه برداشته ايم. پس اينك از قرآن شروع مي كنيم:


[1] غلام رضا قدسي، از شعر مصلح كل، در مجموعه نغمه هاي پيروزي، گرد آوري محمود اكبر زاده، صفحه 240 تا 244.