کد مطلب:276080 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:38

رفاه همگاني
رفاه عمومي در زمان آن خورشيد فروزان ولايت به اوج خود مي رسد، چنانكه در روايات مختلف از طرق فريقين آمده است كه رسول خدا (ص) فرمود:



[ صفحه 49]



تنعم امتي في زمن المهدي نعمه لم ينعموا مثلها قط يرسل السماء عليهم مدرارا و لا تدع الارض شيئا من نباتها الا اخرجته و المال يومئذ كدوس يقوم الرجل فيقول يا مهدي اعطني فيقول خذ. [1] .

امت من در زمان حضرت مهدي (ع) آن چنان از نعمتها برخوردار مي شوند كه هرگز نظير آن ديده نشده است. آسمان سيل آسا بر آنان فرو مي ريزد، زمين تمام گياهانش را مي روياند و ثروت آن روز روي هم انباشته مي شود و هر كس بگويد: اي مهدي، بر من عطا كن. مي فرمايد: بگير [و به او عطا مي كند]. اكنون كه در دوران فراق جانسوزش هستيم، ولي نعمت ماست و همه نيازهاي مادي و معنوي ما را از خوان كرمش مرحمت مي فرمايد. اگر چه رعاياي خوبي براي آن مولا نيستيم اما آن كريم و كريم زاده به اعمال زشت ما نمي نگرد و ما را از عطا و احسانش محروم نمي گرداند.



نااهلم و سزاي نوازش نيم ولي

نااهل و اهل پيش كريمان برابر است




[1] عقدر الدرر، ص 170.