کد مطلب:276101 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:4

نهانخانه دل




ديده تا بهر تماشاي رخش وا كردم

دامن از اشك دو چشمم همه دريا كردم



تا غمش را بنشانم به نهانخانه دل

ديده از بهر تماشاي رخش وا كردم



تا كه بر ديده كشم خاك عبير آميزش

آستان بوسيش از شوق تمنا كردم



دل افروخته از داغ فراقش تا صبح

ديشب از ريختن اشك تسلي كردم



به اميدي كه ببينم رخ ماه تو به خواب

من شب خويش به صد شوق مصفا كردم



باب احسان به روي بنده نبندد مولا

بنده ام، روي به خاك در مولا كردم



هاشمي بود و سحرگاهي و سوز آهي

كه دعا بهر جگر گوشه زهرا كردم





[ صفحه 75]