کد مطلب:276834 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:111

صيحه و نداي آسماني
از جمله علائم حتميه: كه بايد پيش از ظهور مبارك حضرت ولي عصر (ارواحنا فداه) واقع شود، و ائمه معصومين عليهم السلام به حتمي بودن آن تصريح فرموده اند، صيحه و نداي آسماني است.

در اين زمينه روايات بسياري از پيشوايان گرامي اسلام رسيده سا كه ما به جهت



[ صفحه 84]



اختصار تنها به ذكر سه حديث اكتفا مي كنيم.

1-«عن شر حبيل قال:قال ابوجعفر عليه السلام و قد سالته عن القائم فقال: «انه لايكون حتي ينادي مناد من السماء يسمع اهل المشرق و المغرب حتي تسمعه الفتاه في خدرها». [1] .

راوي گفت: از امام باقر عليه السلام درباره ي حضرت قائم عليه السلام سوال نمودم، فرمود: اين كار نخواهد شد تا آنگاه كه آوازه اي از آسمان آواز دهد، چنانكه اهل مشرق و مغرب و حتي دوشيزگان در پس پرده آن را بشنوند.

2- «عن ابي عبدالله عليه السلام انه قال: قلنا له:السفياني من المحتوم؟

فقال:نعم، و قتل النفس الزكيه من المحتوم، و القائم من المحتوم، و خسف البيداء من المحتوم، و كف تطلع من السماء من المحتوم؟

و النداءمن السماء من المحتوم فقلت: واي شي ء يكون النداء؟

فقال:مناد ينادي باسم القائم و اسم ابيه عليهم السلام». [2] .

راوي گفت: به امام صادق عليه السلام عرض كرديم:سفياني حتمي است؟

فرمود:آري و كشته شدن نفس زكيه حتمي است، و قائم عليه السلام از حتميات است. و فرو رفتن سرزمين بيداء و لشكريان سفياني حتمي است، و ظاهر شدن كف دستي از آسمان حتمي است، و ندا از آسمان حتمي است.

عرض كردم:ندا چه خواهند بود؟

فرمود: ندا دهنده اي كه به نام حضرت قائم عليه السلام و نام پدرش را ندا خواهد داد.

3- عبدالله بن نسيان گفت: در محضر ابي عبدالله (امام صادق عليه السلام) بودم كه شنيدم مردي از «همدان» به آن حضرت عرض مي كند، اين مردم عامه (يعني اهل تسنن) ما را سرزنش مي كنند و به ما مي گويند شما چنين مي پنداريد كه آواز دهنده اي از آسمان بنام حضرت صاحب الامر عليه السلام خواهد داد، آن حضرت كه تكيه داده



[ صفحه 85]



بود، خشمگين شد، برخاست و نشست، سپس فرمود: اين سخن را از من نقل نكنيد ولي از پدرم نقل كنيد و هيچ اشكالي براي شما نخواهد داشت. من گواهي مي دهم كه از پدرم شنيدم كه مي فرمود:

به خدا قسم كه اين مطلب در كتاب خدا (قرآن كريم) كاملا روشن است، آنجا كه مي فرمايد: «ان نشا ننزل عليهم من السماء آيه فظلت اعناقهم لها خاضعين» [3] .

اگر ما بخواهيم نشانه اي از آسمان براي آنان فرو فرستيم كه در برابر آن خاضع شوند،آن روز در روي كره زمين كسي نخواهد ماند مگر آنكه در مقابل آن نشانه گردن كج خواخد كرد.

همه ي مردم روي زمين چون بشنوند كه صدائي از آسمان بلند است و مي گويد:

«توجه كنيد كه حق در علي ابن ابي طالب عليه السلام و شيعيان اوست» ايمان آورند.

فرمود: و چون فردا شود شيطان به هوا رود تا آنجا كه از ديدگان زمينيان پنهان شود سپس آواز دهد: توجه كنيد كه حق در عثمان بن عفان و شيعيان اوست زيرا او مظلوم كشته شد، و خونش را مطالبه كنيد.

فرمود: خداوند در آن هنگام مردمان با ايمان را كه گرفتار حق ثابت قدم اند بر حق، ثابت نگه مي دارد، و گفتار ثابت بر حق، همان نداي نخستين است، ولي آنانكه در دلهايشان بيماري هست به شك مي افتند، و بيماري دل، به خدا قسم كينه و دشمني ماست كه در آن هنگام از ما دوري مي جويند، و ما را ناسزا مي گويند و مي گويند: اين آوازه دهنده نخستين سحري بود از سحرهاي اين خاندان.

سپس امام صادق عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود:

«ان يروا آية يعرضوا و يقولوا سحر مستمرا» [4] .

اگر نشانه اي را به بينند رو گردان شده و مي گويند كه سحر سابقه داري است». [5] .



[ صفحه 86]




[1] غيبت النعماني ص 257 ط صدوق حديث 14 و 15.

[2] غيبت نعماني ص 257 ط صدوق حديث 14 و 15.

[3] سوره ي شعراء آيه ي 4.

[4] سوره ي قمر آيه ي 2.

[5] غيبت نعماني ص 260 ط صدوق باب 14 حديث 19.