کد مطلب:276847 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:117

عجم
كلمه ي «عجم» نيز مانند كلمه ي «فرس» يكي ديگر از عناوين ايرانيان در تاريخ اسلام است. و تمام محدثان و مولفان و مورخان اسلامي اين كلمه را چه در زمان گذشته و چه امروز در مورد «ايراينان» بكار برده، و از آنان بنام «عجم» ياد كرده اند، و از اين رو



[ صفحه 109]



لازم است مقداري درباره ي آن توضيح دهيم.

ولي پيش از آنكه درباره ي اين كلمه بحث و گفتگو كنيم و آنرا از نظر لغت عرب ومعناي واقعي آن، مورد بررسي قرار دهيم، بايد اين نكته را خاطر نشان سازيم كه هدف ما از بحث و بررسي در پيرامون كلمه ي «عجم» ذكر فضائل عجم و مديحه سرائي آنان، و اثبات برتري ايشان بر ساير اقوام و ديگر ملل جهان نيست، و نيز نمي خواهيم ميزان عشق و علاقه اين دسته از مردم را نسبت به خاندان عصمت و طهارت، ومقدار فداكاريها و از خودگذشتيها و خدمات كم نظير آنان را نسبت بعالم اسلام و پيشوايان واقعي مذهبي بازگو كنيم. بلكه هدف ما از مطرح ساختن كلمه ي «عجم» در اينجا تحقيق در پيرامون اين كلمه است و آن هم بدين لحاظ است كه ريشه ي اصلي و اساسي، و معناي واقعي اين كلمه را در لغت عرب پيدا نموده، و روشن سازيم كه مقصود روايات اسلامي از گروه خاصي بنام عجم، كه در بيانات ائمه ي معصومين «عليهم السلام» از آنها تعريف شده، و مورد تمجيد و ستايش قرار گرفته اند، (اين گروه خاص) ايرانيان هستند.

بنابراين براي پرهيز از اطاله ي سخن و دوري جستن از قيد و بندهاي اضافي و شرح خصوصيات روحي و اخلاقي «ايرانيان» به توضيح مختصري پيرامون كلمه ي «عجم» اكتفا نموده و پس از اندكي شرح و تفسير اين كلمه به حديثي چند كه از طرز استعمال آن خصوص ايرانيان استفاده مي شود ومقصود ما به روشني بيان مي نمايد، اشاره مي كنيم.