کد مطلب:276898 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:82

حديث 04
مرحوم سيد بن طاووس، در حديث جامع ديگري كه در رابطه با خروج پرچم هاي



[ صفحه 194]



سياه از سعيد بن مسيب از رسول خدا صلي الله عليه و اله نقل كرده است، ماجراي دومين حركت ايرانيان و توصيف پرچم هاي آنان را اينگونه بازگو نموده است:

«عن سعيد بن المسيب قال: قال رسول الله صلي الله عليه و اله تخرج من المشرق رايات سود لبني العباس، ثم يمكثون ما شاء الله، ثم تخرج رايات سود صغار، تقاتل رجل من ولد أبي سفيان و أصحابه، من قبل المشرق، و يؤدون الطاعة للمهدي عليه السلام» [1] .

سعيد بن مسيب از رسول خدا صلي الله عليه و اله روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: پرچم هاي سياهي از مشرق بسود «بني العباس» خارج مي شوند و تا آن موقعي كه خدا بخواهد خواهد ماند، سپس بعد از آن پرچم هاي سياه ديگري نيز كه آن پرچمها هم سياه است ولي كوچك است (و با پرچم هاي بني العباس فرق دارد) قيام مي كنند و با مردي از فرزندان ابوسفيان (يعني: سفياني معروف) و ياران او مي جنگند، و قيامشان نيز از مشرق زمين است. و سرانجام تسليم حضرت مهدي عليه السلام مي شوند و زمام كار (و حكومت) خود را بدست آن حضرت مي سپارند.

همانگونه كه در حديث پيشين اشاره نموديم، اين حديث: به دو نوع پرچم اشاره دارد يكي پرچم هاي سياه رنگي كه بسود بني العباس بوده است و ديگر پرچم هاي سياهرنگ كوچكي كه پس از انقراض دولت بني العباس پيدا مي شوند و زمينه ساز حكومت جهاني حضرت مهدي عليه السلام خواهند بود. البته با اين تفاوت كه پرچم هاي سياهرنگ بني العباس دراز و طولاني بوده و پرچم هاي دوم سياهرنگ و كوچك است.

در اين باره مرحوم علامه ي مجلسي اعلي الله مقامه در كتاب «بحارالانوار» ج 42 ص 61 به نقل از «تاريخ طبري» در وصف پرچم هاي بني العباس چنين آورده است:

وقتي «ابراهيم امام» پرچم نصرت را بدست ابومسلم خراساني داد، سفيد رنگ و طول آن 14 ذرع يعني در حدود 7 متر بود و بر روي آن با مركب نوشته شده بود «اذن للذين يقاتلون بأنهم ظلموا و أن الله علي نصرهم لقدير»؛ [2] به جنگجويان اسلام



[ صفحه 195]



رخصت جنگ داده شد، زيرا آنان از دشمن ستم كشيدند، و خداوند بر ياري نمودن آنان توانا است.

ابومسلم به غلام خود دستور داد تا آن را به رنگ سياه تبديل كند، زيرا موقعي كه لباس سياه پوشيد گفت: اين لباس داراي هيبت و ابهتي است و لذا رنگ سياه را براي مخالفت با «بني اميه» و اينكه در نظر بيننده با هيبت جلوه كند انتخاب نمود، و مي گفتند كه رنگ سياه علامت حزن و اندوه و غمگساري بر آل محمد صلي الله عليه و اله و شهداي گلگون كفن كربلا و زيد بن علي بن الحسين و يحيي بن زيد است.

بنابراين، ظاهرا علت اينكه پيغمبر اكرم صلي الله عليه و اله در توصيف پرچم هاي دوم فرموده است (ثم تخرج رايات سود صغار) سپس پرچم هاي سياه ديگري كه آن پرچمها كوچك است خروج مي كنند، همين بوده است كه چون آن حضرت خواسته اند براي صاحبان پرچم هاي دوم امتيازي قائل شوند، از اينرو براي پرچم هاي آنان كلمه ي «صغار» (يعني پرچم هاي كوچك) صفت آورده اند.

و از اينجا بخوبي مي توان دريافت كه مراد و مقصود «ابن عباس» نيز از پرچم هاي سياه در حديث پيشين، همان پرچم سياه رنگ «شيعيان» بوده است و لذا هم، از پرچم هاي سياه نامبرده، و هم به احترام كردن و گرامي داشتن «ايرانيان» دستور داده است.

روي اين بيان، همانطوري كه گفتيم: روايت ابوهريره كه در دنباله ي حديث ابن عباس در مورد خروج پرچم هاي سياه آمده است، بدون ترديد به همان پرچمهاي زمينه سازان دولت عباسيان مربوط مي شود و به خروج دومين پرچم هاي سياه هيچگونه ربطي ندارد.

علاوه بر همه ي اينها: صرف نظر از حديث «ابن عباس» روايات ديگري در دست داريم كه پيغمبر اكرم صلي الله عليه و اله بطور اختصار ماهيت قيام صاحبان پرچم هاي سياه دوم و هدف آنان را بخوبي روشن نموده و هدف آنان را براي همگان مشخص ساخته اند چنانكه در حديث پنجمي كه خواهيم آورد، خواهيد ديد: كه رسول خدا صلي الله عليه و اله علت و هدف و انگيزه ي قيام صاحبان پرچم هاي سياه دوم را گرچه با يك جمله ي كوتاه ولي با يك عالم معنا، بيان فرموده است كه نيازي به اين همه پريشان گوئيهاي ما ندارد.



[ صفحه 196]




[1] الملاحم و الفتن ص 55 باب 102 ط- منشورات الرضي، والحاوي للفتاوي ج 2 ص 96 و البرهان في علامات مهدي آخرالزمان ص 150-149 حديث 11 باب 2.

[2] سوره ي حج: آيه ي 39.