کد مطلب:276904 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:82

ويژگي حادثه
اينجا لازم است اين نكته را يادآور شويم كه البته ما ادعا نمي كنيم كه بطور قطع و مسلم آنچه در آن روز در عراق اتفاق افتاده است همان واقعيتي است كه «حذيفه» در تفسير آيه ي شريفه ي (حمعسق) بيان كرده است. بلكه هدف ما اين است كه بگوئيم: ميان گفتار حذيفه، و حادثه اي كه در سال 1958 ميلادي در عراق اتفاق افتاد و رژيم سلطنتي اين كشور را در كام خود فرو برد، تناسب بسيار عجيبي وجود دارد كه با حادثه ي مذكور منطبق مي گردد.

و البته بايد توجه داشت كه روايت حذيفه، چه بر «عبدالاله» و خاندان سلطنتي عراق منطبق بشود و چه منطبق نشود، زياني به مدعاي ما و شواهد و قرائني كه آورديم نمي رساند. زيرا: مقصود آن است كه بگوئيم: مدتي قبل از ظهور حضرت صاحب الامر عليه السلام سه شاهزاده، يا سه شخص بزرگ، كه هر سه بزرگ زاده و از فرزندان خلفاء هستند، در عراق كشته مي شوند، و اين خود يكي از نمونه هاي بازر علائم نزديك به ظهور است كه پس از وقوع اين حادثه در عراق، بايد منتظر (قيام خراساني) و خروج سفياني، و حركت و نهضت صاحبان پرچم هاي سياه از طرف مشرق و يا از سرزمين خراسان بود.

آنچه تا اينجا گفته شد مربوط به عراق و بغداد بود و اما راجع به ايران: