کد مطلب:276938 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:81

ستاره دنباله دار
در مورد ستاره ي دنباله دار كه در اين خطبه جزء نخستين علامتهاي ظهور به حساب آمده و در خطبه هاي ديگري كه از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نقل شده طي ساير علائم ذكر گرديده است آن چنانكه از خود عبارت، و سياق خطبه، و هم چنين از نسخه بدلهاي متعددي كه در مورد نزديك شدن اين ستاره به ستاره ي (حادي) و يا (حاوي خ) و يا (جدي خ) و يا (مجاري خ) آمده است، چنين فهميده مي شود كه مراد از آن ستاره، ستاره ي دنباله داري كه مردم بايد آن را در آسمان مشاهده كنند نيست. بلكه اين ستاره چنانكه از خطبه ي ديگر حضرت: (كه ما به همين زودي آن را نقل خواهيم نمود) استفاده مي شود اين است كه: طلوع ستاره ي دنباله دار كنايه از قيام شخص، و ظهور انساني پيش از قيام حضرت قائم عليه السلام است.



[ صفحه 283]



زيرا اولا- ستارگان دنباله دار كه در گذشته طلوع كرده اند فراوان بوده و معلوم نيست كه مراد از اين ستاره ي دنباله دار به چه كيفيت است و آيا از علائم (قيام) و يا از علائم (فرج) است.

و ثانيا- در برخي از رواياتي كه از ائمه صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين رسيده، چنين آمده است كه: «و طلوع الكوكب المذنب يفزع العرب» يعني: و طلوع ستاره ي دنباله دار (عرب را به وحشت مي اندازد) و معلوم است كه طلوع ستاره به تنهائي چيزي نيست كه باعث وحشت و اضطراب عرب گردد بلكه مسلم است كه اين وحشت براثر جنگ و آشوب و پي آمدهاي آن است.

پس معلوم مي شود كه طلوع ستاره ي دنباله دار، اشاره به همان قيام سيدهاشمي خراساني و يا سيدحسني معروف، و دنباله ي او كنايه از كثرت سپاه و انبوه لشكريان اوست، و (ماه تابان) وجود مقدس حضرت حجة بن الحسن العسكري (صلوات الله و سلامه عليه و علي آبائه الطاهرين) مي باشد.