کد مطلب:277026 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:76

توضيح مرحوم كاظمي
مرحوم سيدمصطفي كاظمي، متوفاي حدود سال 1236 هجري قمري، يعني: در حدود 69 سال پيش در كتاب «بشارةالاسلام» بعد از آنكه حديث مورد بحث را از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده، در توضيح آن چنين نوشته است:

«بيان» مراد و مقصود از خون حرامي كه ريختن آن حرام است «محمد بن الحسن» (نفس زكيه) است، و قيام كننده ي در خراسان، مردي است كه مردم را بسوي مهدي عليه السلام دعوت مي كند، سپس در مورد كلمه ي (ملتان) كه در حديث مزبور آمده است، چنين اظهار مي دارد كه اين كلمه، (ملتان) بكسر ميم و فتح لام است و به حسب ظاهر مراد از آن ملت اسلام و ملت كفر مي باشد.

سپس درباره ي مطالب ديگر حديث چنين مي نويسد:

(جزيره بني كاوان) جزيره اي در اطراف بصره است و اهل (آبر) گروهي هستند در نزديك «استرآباد» و مقصود از: (ديلم) قزوين، و اماكن مجاور آن است و (حرمات)



[ صفحه 502]



اعتاب مقدسه مي باشد، و معناي اينكه: (آنها در اين گيرو دارها باشند) اين جمله، كنايه از جنگهاي بزرگ و حوادث فراوان است. [1] .

توضيح:

همانگونه كه مرحوم كاظمي عليه الرحمه، درباره ي ريخته شدن خون حرام توضيح داده است مقصود از ريختن خون حرام (نفس زكيه) مي باشد، چه آنكه شهادت آن سيد بزرگوار چنانكه سابقا هم در اين باره سخن گفته ايم و مفصلا توضيح داده ايم، از علائم حتمي ظهور موفورالسرور حضرت ولي عصر (عجل الله تعالي فرجه الشريف) مي باشد، و قيام كننده ي در خراسان سيدي حسيني است كه بعدا در دنباله ي بحث، به تفصيل درباره ي او سخن خواهيم گفت: و اما قيام سيد ديگري كه از اهل گيلان باشد ظاهرا او همان سيدحسني است كه مردم پس از چندي، بعد از زمان انقلاب، باوي دست بيعت مي دهند، و با او همفكر و همگام و همصدا مي گردند و او نيز سيدي هاشمي و حسيني است كه مطابق بسياري از روايات، در دست راست و يا كتف راست او علامت و نشانه اي است كه فرمانده سپاه او هم مردي ناشناخته و مجهول القدر بنام «شعيب بن صالح» است.

اما مقصود از: (آبر) و (ديلم) به حسب ظاهر، -والله اعلم-، همه ي مردم ايران است و اما اينكه در برخي از كتابها در حديث مورد بحث، كرمان، بجاي (كوفان) نوشته شده است ظاهرا اشتباه است و (كرمان) نيست بلكه همانگونه كه مرحوم علامه ي مجلسي (ره) حديث را نقل كرده است (كوفان) است. زيرا: آنچه با جزيره ي بني كاوان تناسب دارد لفظ (كوفه) مي باشد چه آنكه مطابق اخبار وارده، ايرانيان بر اثر جنگ تحميلي براي قطع حملات دشمن به داخل ايران، با زور و فشار و جنگ و مبارزه وارد خاك عراق مي شوند و در نتيجه، براي سركوبي سپاه سفياني به هنگام ظهور بسوي كوفه مي روند.

و اما اينكه، در برخي از نسخه ها در مورد قيام خراساني و تسلط او بر سرزمين كوفه نوشته اند (و غلب علي ارض كوفان و الملتان) و (ملتان) را به ضم ميم خوانده اند، ظاهرا درست نيست زيرا: اين كلمه، قاعدتا همانگونه كه مرحوم كاظمي در



[ صفحه 503]



«بشارةالاسلام» به آن اشاره نموده بايد (ملتان) يعني: دو ملت، كه مقصود از آن، ملت عراق، و ملت ايران باشد. چه آنكه به حسب ظاهر- والعلم عندالله- آنچه با تصرف جزيره ي بني كاوان مناسبت دارد مسلط شدن بر عراق، و زير نفوذ درآمدن مردم عراق است. و از اينرو اگر (ملتان) كه به معني دو ملت عراق و ايران است خوانده شود، معناي حديث مقرون به صحت بيشتري است.


[1] بشارةالاسلام ص 49.