کد مطلب:277055 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:75

آرزوي شهادت دارند
از ويژگيهاي اين شيفتگان حق و عدالت، و عاشقان آزادي و عزت نفس كه زير بار ذلت نمي روند و با مقاومتي افتخارآفرين در خون خود مي غلطند و سرانجام در راه



[ صفحه 544]



هدف مقدس خويش به پيروزي مي رسند اين است كه: آنان ادعاي شهادت دارند و آرزو مي كنند كه در راه رضاي خدا كشته شده و به فيض بزرگ شهادت نائل شوند. و اينك اوصاف دقيق اين مردم خداجوي با ايمان را كه جزء ياوران صديق امام عصر (عجل الله تعالي فرجه الشريف) مي باشند، (و پيش از ظهور مبارك حضرتش بپا مي خيزند، و براي برپائي حكومت جهاني آن حضرت زمينه سازي مي كنند، و در برابر دشمنان سرسختانه به نبرد سرنوشت ساز خود ادامه مي دهند، و شبانه روز در جبهه هاي جنگ در انتظار رسيدن به هدف بسوي مقصد حركت مي كنند و به تعبير امام صادق عليه السلام (پارسايان شب و شيران روزند) از بيان درربار امام صادق عليه السلام بشنوي د.

فضيل بن يسار مي گويد: امام جعفرصادق عليه السلام فرمود:

براي او يعني براي امام زمان عليه السلام گنجي در طالقان [1] هست كه از طلا و نقره نيست، و پرچمي است كه از روزي كه آن را پيچيده اند برافراشته نشده است [2] در آنجا مرداني هستند كه دلهاي آنان مانند پاره هاي آهن است. شكي در ايمان به خدا در آن دلها راه نيافته و در طريق ايمان به خدا از سنگ سخت محكم تر است اگر آنها را وادارند كه كوهها را از جاي بركنند آنها كوهها را از جاي بركنده و از ميان برمي دارند.

لشكر آنها قصد هيچ شهري نمي كنند جز اينكه آن را خراب مي نمايند (دقت كنيد) و تو گوئي بر مركبهاي جنگي خود همچون بازهاي شكاري هستند. و خود را براي تبرك به زين مركب امام مي سايند. آنها در جنگ امام را پروانه وار در ميان گرفته و با جان خود از وي دفاع مي كنند و هر كاري كه داشته باشد برايش انجام مي دهند. آنها راد مرداني هستند كه شبها نمي خوابند، زمزمه ي آنها در حال عبادت همچون زمزمه ي زنبوران عسل است، شبها بعبادت مشغولند، و بر مركبهاي جنگي خود شب را به صبح مي آورند.

رهبان بالليل، و ليوث بالنهار، هم أطوع له من الأمة لسيدها كالمصابيح،



[ صفحه 545]



كأن قلوبهم القناديل، و هم من خشية الله مشفقون، يدعون بالشهادة، و يتمنون أن يقتلوا في سبيل الله، شعارهم يا لثارات الحسين اذا ساروا يسير الرعب أمامهم مسيرة شهر يمشون الي المولي ارسالا، بهم ينصرالله الحق.

(آنان پارسايان شب، و شيران روزند، و در اطاعت و فرمانبرداري امام خويش، بيش از كنيزي كه نسبت به آقاي خود فرمانبردار است پافشاري دارند. آنها مانند چراغهاي درخشنده اند، دلهاي آنان همچون قنديلها روشن و تابنده است از خوف و خشيت خداوند واهمه دارند دعا مي كنند كه خداوند شهادت را نصيبشان گرداند. و آرزو مي كنند كه در راه خدا كشته شوند. شعارشان (يا لثارات الحسين) اي خونخواهان حسين است. همينكه به حركت درآمدند رعب و وحشت آنها پيشاپيش به اندازه ي مسير يكماه در دلهاي دشمنانشان جاي مي گيرد. بدين گونه بسوي كعبه مقصود به پيش مي روند. و خداوند هم بوسيله ي آنها (اين پيشگامان بسوي حق و حقيقت) امام به حق را پيروز مي گرداند). [3] .


[1] ناگفته نماند كه اين گنج، همان گنجي است كه امام صادق عليه السلام درباره ي خروج سيدحسني به (مفضل بن عمر) فرمود: چون سيدحسني قيام كرد، گنجينه هاي طالقان دعوتش را اجابت مي كنند.

[2] مقصود از اين پرچم، همان پرچم شيعيان است كه پس از خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام و چند صباحي هم در دوران امام حسن مجتبي عليه السلام ديگر برافراشته نشده است و اين فرمايش امام عليه السلام اشاره به حركت انقلابي تشيع قبل از ظهور و بالا رفتن پرچم شيعيان در ايران و جهانگير شدن آوازه و شهرت مذهب شيعه مي باشد.

[3] بحارالانوار، ج 52 ص 308، 307.