کد مطلب:280089 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:57

مهدي ارواحنا فداه
(الاحتجاج ج 2 ص 497):

و من كتاب لمولينا الحجة المهدي ارواحنا فداه للشيخ المفيد رضي الله عنه: سلام عليك ايها الولي المخلص في الدين... فانا نحيط علما بانبائكم و لا يعزب عنا شي من اخباركم... انا غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم و لو لا ذلك لنزل بكم اللاواء و اصطلمكم الاعداء فاتقوا الله جل جلاله.

بخشي از نامه حضرت ولي عصر (عج) به شيخ مفيد (رض): سلام بر تو اي ولي مخلص در دين... بي شك ما بر كارهايتان احاطه علمي داريم و هيچ چيز از خبرهاي شما بر ما پوشيده نيست... ما سرپرستي شما را ترك نكرده ايم و ياد شما را به فراموشي نسپرده ايم وگر نه دچار محنت و گرفتار دشمنان مي شديد و سپس از خداي جل جلاله پروا كنيد.

(يوم الخلاص ص 206):

قال المهدي (ع): في كلام شريف له مع علي بن ابراهيم الاذي حين تشرف بخدمته ان الارض لا تخلو من حجة و لا يبقي الناس في فترة اكثر من تيه بني اسرائيل و قد طهر ايام خروجي فهذه امانة في رقبتك فحدث بها اخوانك من اهل الحق.

حضرت مهدي (عج) در فرمايشي به علي بن ابراهيم فرمود: به هنگامي كه او به محضر امام مشرف شده بود فرمود: هرگز زمين خالي از حجت نمي ماند و مردم هم نبايد زماني را بي امام باشند حتي بيشتر از سرگرداني بني اسرائيل و ايام خروج من نزديك است و اين سخن امانت از من نزد تو فقط مي تواني اين روايت را به دوستان ما كه از اهل حق باشند برساني.

(يوم الخلاص ص 210):

قال امير المؤمنين (ع): يكون لغيبته حيرة يضل فيها اقوام و يهتدي اخرون اولئك خيار الامة مع ابرار العترة.

اميرالمؤمنين (ع) فرمود: در ايام غيبت مهدي (عج) براي مردم حيرت و سرگرداني پيش مي آيد اقوامي در يان باره گمراه مي شوند و مردمي به هدايت مي رسند آنها كه به عدالت رسيده اند و از بهترين پيروان و امت هستند با عترت طاهره.

(يوم الخلاص ص 211):

قال الصادق (ع): يكون له غيبة حتي يضل الخلق عن اديانهم.

امام صادق (ع) فرمود در غيبت مهدي (عج) حيرت و سرگردني به مردم است بلكه خلق از دين خودشان گمراه مي شوند.

(يوم الخلاص ص 215):

قال الجواد (ع): انها ستكون حيرة لو عين لهذا الامر وقت لقست القلوب و لرجع عامه الناس عن الاسلام و لكن قالوا ما اسرعه و ما اقربه تألفا لقلوب الناس و تقريبا للفرج.

اما جواد (ع) فرمود در آينده نزديك سرگرداني و حيرت به مردم دست مي دهد كه اگر وقت ظهور آن حضرت يقين شود قلبهاي مردم سخت و سنگين شود و عموم مردم از اسلام بر مي گردند لكن گفتند كه در دين تسريع نشود و نزديك هم نباشد تا تاليف قلوب مردم نماييد و بدينوسيله فرج آن حضرت نزديك شود.

(يوم الخلاص ص 219):

قال رسول الله (ص): ان اعظم الناس يقينا قوم يكونون في آخر الزمان لم يلحقوا النبي و حجب عنهم الحجة فآمنوا بسواد في بياض.

رسول خدا (ص) فرمود: يقين آن كس عظيم تر است كه در آخر زمان نبي اكرم (ص) نديده اند و روي مبارك حجت (ع) بر آنها پوشيده است و ايمان آورد بر نوشته هايي كه در كاغذها ديدند.

(يوم الخلاص ص 231):

قال الحسين (ع): له غيبة يرتد فيها قوم و يثبت علي الدين آخرون فيؤذن لهم و يقال لهم متي هذا الوعد ان كنتم صادقين؟! اما ان الصابر في غيبه علي الاذي و التكذيب بمنزلة المجاهد بالسيف بين يدي رسول الله.

امام حسين (ع) فرمود: براي حضرت مهدي (عج) غيبتي طولاني است كه بعضي از مردم مرتد مي شوند و بعضي بر وجودش ثابت قدم مي مانند به آنها گفته مي شود اگر راست مي گوييد وعده خدا كي انجام مي پذيرد آنكه بر غيبت حضرت اي بند بوده و صبر كرده بر اذيتهاي ديگران و تكذيب تكذيب كنندگان آنها به منزله مجاهد با شمشير در بين دستهاي پيامبر مي دانند.

(يوم الخلاص ص 233):

قال زين العابدين (ع) من ثبت علي ولايتنا في غيبته قائمنا اعطاه الله اجر الف شهيد مثل شهداء بدر واحد.

اما زين العابدين (ع) فرمود:كسي كه در غيبت امام زمان (عج) بر ولايت استوار بماند خداوند اجز هزار شهيد مانند شهداي بدر واحد به او عطا فرمايد.

(يوم الخلاص ص 334):

قال الباقر (ع) ما يبالي من عرفه الله هذا الامر ان يكون علي قلة جبل يأكل من نبات الارض حتي يأتيه الموت.

امم باقر (ع) فرمود: چه باك كسي را كه خداوند از امامت را به كسي بشناسد اگر چه ان در قله كوهي باشد و از گياهان زمين تغذيه كند تا اينك مرگ او را دريابد (يعني شناخت امر ولايت بهتر است از الاف و الوف داشتن و همه نعم الهي را داشته باشد).

(يوم الخلاص ص 243):

سئل عن الصادق (ع) ايهما افضل العبادة في السر مع الامام منكم المستتر في دولة الباطل او العبادة في ظهور الحق و دولته مع الامام منكم الظاهر.

فقال الصدقه في السر مع امامكم المستتر في دولة الباطل و حال الهدنة افضل ممن يعبد الله عزوجل في ظهور الحق مع الامام الظاهر في دولة الحق و ليست العبادة مع الخوف في دولة مثل العبادة و الامن في دولة الحق.

از امام صادق پسش شد كداميك از دو كار با فضيلت تر است عبادت در پنهاني با امام از شما در حالي كه در دولت باطل باشد و پنهان يا عبادت در ظهور حق با امامي كه از شما طاهر باشد. امام فرمود: صدقه در پنهاني با امام غايب در دولت باطل و در حال صلح بهتر است از كسي كه عبادت مي نمايد خدا را در ظهر حق با ظهور اما در دولت حق و هرگز عبادت در دولت باطل با خوف انجام گيرد مانند عبادت در دولت حق با داشتن امنيت نمي باشد و ارزش اولي بالاتر است.

(يوم الخلاص ص 248 و منتخب الاثر ص 223 و بحار ج 51 ص 156):

قال الامام الهادي (ع): لو لا من يبقي بعد غيبة قائمكم من العلماء الداعين اليه و الدالين عليه و الذابين عن دينه بحجج الله و المنقذين للضعفاء عن عباد الله من شباك ابليس و مردته لما بقي احدا الا ارتد عن دين الله و لكنهم يمسكون ارمة قلوب ضعفاء الشعية كما يمسك صاحب السفيته سكانها اي مقودها الذي يشق عباب الماء اولئك هم الافضلون عند الله عزوجل.

اما هادي (ع) فرمود: اگر نبود بعد از غيبت قائم شما علمايي كه مردم را دعوت به امام مي نمودند و علمايي كه مردم را دلالت و رهنمايي به سوي امام مي نمودند و علمايي كه دفاع از دين خدا نمودند با حجت و برهان و دست ضعفاء بندگان خدا را نمي گرفتند و از دام شيطان و پيروان او رهايش نمي ساختند هر آينه كسي در دين خدا باقي نمي ماند و از از دين خدا بيرون مي رفتند لكن علماء زمام قلبهاي ضعفاء شيعه را در اختيار گرفتند مانند كشتي باني چگونه سكان كشتي را در اختيار خود مي گيرد و فرمان كشتي با اوست و با ريسماني او را به كار كشد و سكان كشتي آب را مي شكافد و صدايي از آن بلند مي شود (يعني در زمان غيب غلماء سكان دارند).

(يوم الخلاص ص 279 و منتخب الاثر ص 464 اعلام اللوري ص 430):

قال رسول الله (ص): لا يخرج القائم الا في وتر من السنين سنة احدي او ثلاث او خمس او سبع او تسع.

رسول خدا (ص) فرمود: قائم (عج) خروج نمي نمايد مگر درسالهاي فرد مثل يك يا سه يا پنج يا هفت يا نه هر سالي كه ظهور نمايند آنسال سال فرد است. (مثل 201 - يا 203 يا 209 و مانند اينها).

(يوم الخلاص ص 322):

عين الصادق (ع) ان الله ينزع الخوف من قلوب شيعته و يسكنه في قلوب اعدائه اذا قائم قائمنا و ظهر مهدينا كان الرجل امضي من سنان و اجراء من ليث يطعن عدوه برمحه و يضربه بسيقه و يدوسه بقدمه.

اما صادق (ع) فرمود: خداوند به هنگام ظهور مهدي (عج) ترس را از دلهاي شيعيان بر مي دارد و بر دل دشمنان مآوي مي دهد و زماني كه مهدي (عج) ظهور كند مردم برنده تر از سرنيزه و با جرأت تر از شير مي شوند دشمنان را با نيزهاي شان مي كوبد با شمشير مي زنند و آنها را زير پاي شان لگدكوب مي نمايند.

عن الصادق: ان قائمنا اذا قام استقبل من جهلة الناس اسد مما استقبله رسول الله (ص) من الجاهلية فقيل له كيف ذلك؟ فقال ان رسول الله اتي الناس وهم يعبدون الحجارة و الصخور و العيدان و الخشب المنحوته و ان قائمنا اذا قام اتي الناس و كلهم يتاولون عليه كتاب الله و يحتج عليه به و يقاتله عليه اما والله ليدخلن عليهم عدله جوف بيهوتهم كما يدخل الحر و القر.

امام صادق (ع) فرمود: زماني كه قائم ما ظهور كند مواجه با مردم نادان مي شود شديدتر از زمان پيامبر (ص) در عهد جاهليت به ايشان عرض كردند چگونه است قضيه فرمود: زماني كه رسول الله (ص) مبعوث شد مردم سنگ و صخره ها و ابزار موسيقي و چوب هاي سوراخ شده و تراشيده شده را پرستش مي كردند لكن زماني كه حضرت قائم (عج) ظهور كند با كساني مواجه مي شود كه قرآن را تاويل و بر كتاب خدا محاجه و مجادله مي كنند و با امام با همان حجت مي جنگند و به خداوند سوگند عدل امام در داخل خانه هايشان راه يابد چنانكه گرما و سرما راه مي يابند.

(يوم الخلاص ص 338):

قال الحجة المنتظر (ع): قال (ع) لبعض من حظي برويته الكريمة علامة ظهور امري كثره الهرج و المرج والفتن و اتي مكة فاكون في المسجد الحرام فيقول الناس انصبوا لنا اماما و يكثر الكلام حتي يقول رجل من الناس ينظر في وجهي يا معشر الناس هذا هو المهدي انظروا اليه فيأخذون بيدي و ينصبوني بين الركن و المقام فيبايع الناس بعد اياسهم مني.

حضرت حجت (عج) به كسي كه خطي از ديدار امام داشته باشد فرمود: علامت ظهور من زياد شدن هرج و مرج و فتنه در جامعه است به مكه مي آيم و در مسجد الحرام جاي مي گيرم مردم مي گويند براي ما امامي را منصوب فرما و سخن در اين باره فراوان گفته مي شود تا اينكه يكي مي گويد: به صورت من يعني آنكه با شما صحبت مي كند بنگريد و مي گويد اي مردم اين همان مهدي (عج) است به او نگاه كنيد آن وقت است مرا مي گيرند و مرا بين ركن و مقام نگه مي دارند و با مردم بيعت مي نمياند بعد از آني كه مردم مأيوس از من شده باشند.



[ صفحه 589]