کد مطلب:282589 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:145

غيبت
در اين اوضاع سخت كه از شمشير خون مي ريخت موضوع غيبت مهدي موعود نيز توجيه و تعليل مي شود. براي حفظ جان و بر جا ماندن حجت خدا بر زمين، ناپيدايي و پنهان زيستي امام كاري طبيعي و خرد پذير و بلكه منحصر به فرد بود، البته اين از نظر حفظ جان



[ صفحه 15]



پيشوا و ادامه رهبري است، اما اختفاي آن دو امام كه معلول شرايط سخت و فشار رژيم حاكم بود، اين فايده مهم را نيز داشت كه حادثه مهم غيبت و ناپيدايي طولاني امام دوازدهم را براي شيعه امري عادي و مانوس گرداند، و زمينه ذهني مردم را براي غيبت حضرت حجه بن الحسن (ع) آماده كرد. علي بن حسين مسعودي در كتابش اثبات الوصيه سخني در اين باره دارد كه نقل كردني است: او روايت مي كند كه امام هادي (ع) خود را از بسياري از شيعه پوشيده مي داشت و جز با اندكي از خواص مراوده نداشت. چون امامت به فرزندش امام عسكري (ع) رسيد با شيعيان از پشت پرده اي سخن مي گفت، مگر در اوقاتي كه براي بردنش به خانه سلطان بر مركب سوار مي شد و آشكارا مي گذشت، كه همه او را مي ديدند. اين دوري گزيدن از عموم و پرده نشيني مقدمه غيبت صاحب الزمان (ع) بود، تا شيعه رفته رفته به پنهان بودن امامش عادت كند، و با مساله غيبت يك باره روبرو نشود. [1] اين نظريه را دانشمندان متتبع معاصر نيز تاييد كرده حتي از برنامه هاي حساب شده امام هادي عليه السلام شمرده اند. [2] در تاييد آنچه ذكر شد و تمهيد مقدمه براي غيبت كبري، بايد از غيبت صغري و پنهان زيستي 69 ساله امام زمان (ع) نام برد، كه آن نيز خود وسيله اي براي آماده گردانيدن شيعه جهت غيبت كبري و ناپيدائي طولاني و ممتد حضرت مهدي (ع) مي باشد.



[ صفحه 16]



ناگفته نماند آنچه از زندگي مخفيانه امام دهم و يازدهم نقل شد در ارتباط با غيبت طولاني فرزندشان حجه بن الحسن عليه السلام بود، و گر نه اصل غيبت از جمله سنتهاي الهي است كه براي همه انبياء و اولياي گذشته واقع شده و موجب امتحان و آزمايش امت و نيز وسيله اي براي تنبيه و آگاهي بخشيدن به آنها بوده است، و چنان كه در امتهاي پيش رخ داده در امت اسلام نيز روي مي دهد، و از اين جهت غيبت پديده اي نو ظهور و بي سابقه نيست و پيشينه اي ديرين دارد. [3] كوتاه سخن آن كه علت غيبت امام دوازدهم مساعد نبودن شرايط زندگي آشكار و عادي براي حضرتش مي باشد، زيرا بي شك علني شدن وي همان بود و گرفتاري به دست جلادان همان، كه عباسيان هميشه بيمناك از وقوع پيش بيني رسول اكرم بودند كه در اين خبر مشهور آمده: اگر از عمر جهان تنها يك روز باقي مانده باشد خدا آن روز را به قدري طولاني خواهد كرد كه بالاخره فردي از خاندان من ظهور كند و اساس ظلم و جور را فرو ريزد. [4] .


[1] المهدي، 175.

[2] رك: پژوهشي در زندگي امام مهدي (ع)، 135.

[3] در اين باب رك: كمال الدين و تمام النعمه، ابوجعفر محمد بن علي بن بابويه - القمي (الصدوق)، ص 127 - 159.

[4] منتخب الاثر، ص 141، حديث 2، به نقل از صحيح ترمذي و ص 154، حديث 40، به نقل از ينابيع الموده قريب به همين معني حديثي ذيل صفحه 14 نقل شد.