کد مطلب:282599 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:137

آشنايي با دومين نايب خاص امام غايب
ابوجعفر محمد فرزند عثمان بن سعيد عمري دومين نايب و واسطه حضرت حجه بن الحسن (ع) و شيعيان است. او پس از فوت پدرش بر طبق نص و بيان آشكار امام حسن عسكري (ع) و نيز تصريح و تعيين پدر به اين مقام منصوب شد. علاوه بر آنچه قبلا درباره ديانتش نقل كرديم [1] ، توقيعات زير نيز موجبات اعتماد و وثوق به او را قطعي مي گرداند: 1 - از عبدالله بن جعفر حميري نقل شده كه گفت: براي ابوجعفر محمد بن عثمان عمري از طرف امام غايب در تعزيت و تسليت فوت پدرش توقيعي بيرون آمد كه در بخشي از آن نوشته بود: انا لله و انا اليه راجعون ما از آن خداييم و بسويش باز مي گرديم در حالي كه تسليم فرمان اوييم و راضي به قضايش. پدرت سعادتمندانه زندگي كرد و با افتخار مرد. خدايش رحمت كند، و به اوليا و سرورانش ملحق گرداند. او همواره در



[ صفحه 39]



اطاعت از امرشان كوشا بود، و بدانچه او را به خداي عز و جل و آنان نزديك مي گرداند ساعي بود، خدا رويش را تازه و شاداب كند و از لغزشش در گذرد. در بخشي ديگر از همين توقيع اندوه خود را از در گذشت پدر - عثمان بن سعيد - و اين سعادت كه چون محمد فرزندي شايسته دارد كه جانشين او باشد ابراز كرده، پس از حمد خدا برايش چنين دعا مي فرمايند: خدا ترا كمك كند و نيرو بخشد و دستگيرت باشد و توفيق دهد، و ولي و حافظ و مواظب و كفايت كننده ات باشد. [2] 2 - محمد بن همام گفت در سال 280 محمد بن حمويه رازي برايم نقل كرد كه محمد بن ابراهيم بن مهزيار اهوازي گفت: بعد از وفات ابو عمرو توقيعي نزدش آمد: فرزند ابوعمرو - كه خدايش حفظ كند - در حيات پدرش - كه خدا از او خشنود گردد و او را هم راضي كند و تازه روي نمايد - هميشه محل وثوق ما بوده و در نظر ما همانند پدر است و قرب و منزلتش را دارد، اين فرزند به فرمان ما فرمان مي دهد و به آن عمل مي كند. خداوند او را تاييد كند، سخن او را بپذير و از اين رفتار [حاكي از اعتماد] ما نسبت به او آگاه باش. [3] 3 - در خبري مسند، اسحاق بن يعقوب مي گويد: از محمد بن عثمان عمري - كه خدايش رحمت كناد - درخواست نمودم نامه اي را كه در آن سوالهاي دشواري براي من در آنها درج است به حضور امام برساند



[ صفحه 40]



[او اين كار را كرد و] توقيع به خط مولاي ما صاحب الزمان (ع) رسيد، كه از جمله در آن نوشته بود: اما محمد بن عثمان عمري - كه خدا از او و پدرش راضي باد - همانا محل وثوق من است، و نوشته او نوشته من است. [4] براي اطمينان يافتن به نيابت محمد بن عثمان همين توقيع كه از طرف دو دانشمند و محدث جليل صدوق و شيخ طوسي مورد قبول واقع شده و در كتب خود با ذكر اسناد نقل كرده اند كافيست 4. - از جمله شواهد راست گفتاري و صحت نيابت محمد بن عثمان اين بود كه توقيعات با همان خطي كه در زمان پدرش عثمان عمري نوشته مي شد از دست او به شيعه مي رسيد، و همچنين معجزات امام غايب بوسيله او براي مردم آشكار مي شد بدان صورت كه جاي ترديد نمي ماند. [5] 5 - چون عثمان بن سعيد فوت كرد، فرزندش محمد مراسم كفن و دفن او را انجام داد، و از آن پس امر نيابت امام غايب به او رسيد. شيعه همگي به عدالت و امانت او متفق و معترف بودند، زيرا گذشته از آن كه در زمان امام حسن عسكري (ع) و پس از آن هم ضمن توقيعات امام زمان (ع) مامور شده بودند به او مراجعه كنند و نص بر نيابتش بود، پارسايي و درست كرداري اش را نيز در طول زمان ديده بودند، و هيچ كس در صداقت و امانتش ترديد نمي كرد. [6] .



[ صفحه 41]




[1] رك: شناخت نخستين نايب امام غايب، بند 2 و 3.

[2] كتاب الغيبه، 219 - 220.

[3] همان ماخذ، 220.

[4] همان، 220 متن توقيع را در صفحه 176 نقل كرده.

[5] كتاب الغيبه، 221.

[6] ماخذ پيشين.