کد مطلب:282600 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:139

اجماع بر نيابت ابوجعفر محمد بن عثمان
بنابر اين دلايل بود كه شيعيان در مدتي حدود چهل سال جز او كسي را به نيابت امام زمان (ع) نمي شناختند و به ديگري مراجعه نمي كردند. اين اتفاق نظر علما و بزرگان شيعه كه به اجماع اصحاب مي توان تعبير كرد خود براي ما در اين روزگار نشاني است آشكار بر جلالت قدر محمد بن عثمان و دليلي واضح بر شايستگي علمي و ديني او براي اين منصب، زيرا دور از عقل است كه گروهي فراوان از دانشمندان و مردم خدا ترس جستجو اگر و مقيد به وظايف ديني - و نه عوام الناس ساده لوح - همه شخصي ناشايسته را مرجع خود گردانند، و يا در بزرگ گردانيدن فردي ناصالح تباني و سازشكاري نمايند، زيرا فرض بر اين است كه پيروان، خود متقي و سختگير در امور مذهبي و محتاط و حقيقت جويند نه شياد و دكاندار، و اجماع جمعي انبوه در مكانها و زمانهاي مختلف بر امري غير واقعي خلاف متعارف و عقل است، بخصوص كه در آن روزگار چون زمان ما دستگاههاي تبليغاتي گزاف گوي پر قدرت كه كره زمين را زير پرده فريب خود مي توانند ببرند وجود نداشت، و تربيت اسلامي شنوندگان نيز آنان را چنين بار آورده بود كه تا دو شاهد عادل گواهي ندهند، يا خود به چشم خويشتن آثار صدق و خدا ترسي و امانت را بارها نبينند به كسي نگروند، و مقام والاي نيابت امام زمان يا رهبري مذهبي شيعه را به وي نسپرند، كه كاري رهبري ديني در شيعه نه كاريست خرد و بي گمان صاحب شريعت و ولي الله اعظم - عجل الله فرجه - خود بر آن نظارت و عنايت خاص دارد.



[ صفحه 42]