کد مطلب:304424 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:120

حكمت جهاد
وَ الْجِهادَ عِزّاً لِلْاِسلامِ [و ذُلّاً لِاَهْلِ الْكُفْرِ وَ النِّفاق]؛ و براي عزّت و سربلندي اسلام [و خواري و سرافكندگي كفر و نفاق]جهاد را [قرار داد]. در توضيح اين قسمت به سخن علي(ع) در توصيف مجاهدان راه حق و آثار و بركات جهاد در راه خدا و فرجامِ شوم تركِ آن، بسنده مي كنيم:

اِنَّ الْجَهادَ بابٌ مِنْ اَبْوابِ الْجَنةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ أَوْليائِهِ وَ هُوَ لِباسُ التَّقْوي وَ دِرْعُ اللَّهِ الْحَصينَةُ وَ جُنَّتَهُ الْوَثيقَةِ. فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ اَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ وَ شَمْلَةَ الْبَلاء. وَ دُيِّثَ بِالصِّغارِ وَ الْقَماءَةِ وَ ضُرِبَ عَلي قَلْبِهِ بالْاَسْدادِ وَ اُديلَ الحَقُ مِنْهُ بَتَضْييعِ الْجِهادِ وَ سِيمَ الْخَسْفَ وَ مُنِعَ النَصْفَ. [1] جهاد، دري از درهاي بهشت است كه خدا به روي دوستان برگزيده خود گشوده، و جامه تقواست كه بر تن آنان، پوشيده است؛ زره استوارِ الهي است كه آسيب نبيند؛ و سپر محكم اوست كه تير در آن ننشيند. هركه جهاد را واگذارد و ناخوشايند دارد، خدا جامه خواري بر تن او پوشاند و فوج بلا بر سرش كشاند و در زبوني و فرومايگي بماند. دل او در پرده هاي گمراهي نهان، و حق از او رويگردان است. به خواري محكوم و از عدالت، محروم است.


[1] نهج البلاغه، ترجمه شهيدي، خطبه 27.