کد مطلب:326150 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:138

فرجام كار ميرزا حسين علي
در اين شرايط بود كه دولت عثماني آنان را از هم جدا كرد. ازليان را به ماگوستيا، در خاك قبرس و بهاييان را (به سركردگي ميرزا حسين علي) به قلعه ي عكا، در خاك فلسطين فرستاد. صبح ازل تا پايان عمر در قبرس بود و بعد از درگذشت وي ميرزا هادي دولت آبادي و برادرش جنبه ي رياست ازليه را داشتند. ميرزا حسين علي هم در سال 1309 هجري قمري در عكا از دنيا رفت.

ميرزا حسين علي دعاوي گوناگوني داشت: افزون بر مقام «من يظهره اللهي» و پيامبري، گاهي خود را نمله ي فانيه [مساوي مورچه ي مردني] [1] مي شمرد و گاهي هم پا از اريكه ي الوهيت فراتر مي نهاد و خويشتن را خداي خدايان، مي پنداشت [2] و اين همه در حالي بود كه با صراحت تمام حضرت محمد مصطفي صلي الله عليه و آله را فرجام پيامبران و رسولان مي دانست [3] .

[1] آثار قلم اعلي جلد 4 صفحه 364.

[2] مكاتيب عبدالبهاء جلد 2 صفحه 255.

[3] اشراقات صفحه 293.