کد مطلب:326155 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:189

خاتمه
به اين ترتيب دانستيم كه در حدود 160 سال پيش، جوانكي شيرازي به نام ميرزا علي محمد، نخست مدعي مي شود كه باب و نائب امام زمان است و پس از چهار سال خود را قائم آل محمد مي پندارد و در همان هنگام، با خوردن فقط يازده ضربه چوب، از ادعايش دست مي كشد و توبه مي كند ولي اندكي بعد دعوي پيامبري مي كند و سپس خود را «ذات خداوند» مي خواند و سرانجام به دستور امير كبير، به سبب جنگ و آشوبي كه پيروانش به راه انداخته بودند، اعدام مي شود. به دنبال فتنه اي كه باب به پا مي كند، فتنه اي ديگر بر مي خيزد و شخصي به نام «ميرزا حسين علي نوري مازندراني» خود را موعود باب مي پندارد و پيرواني به گرد خويش جمع مي كند و گروه «بهائيان» را پديد مي آورد. بهائيان، اگر چه در بيشتر كشورهاي دنيا پراكنده شده و آيينشان را در همه جا برده و تبليغ كرده اند و در بسياري از كشورها هم كوشيده اند، حتي در قالب يك شركت، خود را به ثبت
برسانند و به اين وسيله خود را «رسمي و قانوني» قلم داد كنند؛ اما از آن جا كه ايران را «مهد امر الله» مي دانند، يكي از بزرگترين آرزوهايشان رسميت يافتن در اين كشور است. از آن سو، مردم ايران، از بهائيت و تشكيلات مرموز آن، به شدت متنفرند و اين تنفر تاريخي و ريشه دار، دو دليل اصلي دارد:

الف: عقيده به مهدويت كه آرمان بزرگ جامعه ي شيعه و نيز مسلمانان و حتي بسياري از مردم جهان است، با ادعاي نابه جا و دروغين باب، مورد توهين و تحقير قرار گرفت. به اين صورت كه شيعيان در انتظار ظهور موعودي جهاني اند كه دنيايي را كه از ظلم و ستم آكنده است، از عدل و داد پر كند و يكي از بزرگترين خيانت هاي بابيه را آن مي دانند كه آن جوانك شيرازي با ادعاي دروغ، نخست خود را باب امام زمان ناميد و گروهي از مسلمانان را به اين وسيله با نام دوستي امام زمان، فريب داد و سپس خود را امام زمان پنداشت و سرانجام هم توبه كرد و از تمامي ادعاهايش دست شست. اما پيروان بي خبر و ناآگاه او، به نام دوستي حضرت مهدي وآماده كردن زمينه ي ظهور آن حضرت، سه جنگ بزرگ داخلي در ايران به
راه انداختند و به اين ترتيب لطمه اي اساسي به ملت و مملكت وارد آوردند.

ب: عقيده به خاتميت رسول اكرم كه با دعوي دروغين باب و بهاء مورد خدشه قرار گرفت و هر چند هم باب و هم بهاء الله در آثار خويش بر اصل خاتميت پيامبر اكرم پاي فشرده اند، اما در همان حال با نسخ ديانت جاودانه ي اسلام، موجبات خشم و نفرت مسلمانان را فراهم آورده اند.

به خاطر اين دو مطلب و نيز سوابق سياه و سوء سياسي و اجتماعي، ملت ايران پيوسته سران و نيز تشكيلات بهايي را وابسته به بيگانگان مي شناسد و از آن سو، افراد آگاه به نوشته هاي سران و مبلغان بهايي، نوشته هاي آنان را حتي در ادعاهايشان، پر از دروغ و تناقض گويي يافته اند كه در نوشته هاي ديگر از همين مجموعه، به آن مباحث پرداخته خواهد شد. البته بايد اين نكته را به عوض و اطلاع خوانندگان گرامي برسانيم كه اكثريت بهائيان به خاطر دلبستگي به آيين خود، چشم و گوش از اين حقائق تلخ بر مي بندند و حاضر نيستند آگاهانه و با چشم باز، درباره ي سران و پيشوايان تحقيق و تتبع بيشتري به عمل آوردند تا از تناقضات و خلاف گويي هاي پيامبران خويش آگاه شوند.
پايگاه اينترتي بهايي پژوهي به نشاني:

www.bahairesearch.ir

با استناد به مدارك و منابع اصلي و اوليه ي بهائيان، عقايد و تاريخ پيدايش آنان را بررسي مي كند و در اختيار هموطنان عزيز مي گذارد تا با اين دست نشانده ي قديمي بيگانگان، آشنا شوند و خطر آنان را در ايجاد ناامني فكري، براي مسلمانان، دفع و رفع كنند.