کد مطلب:369376 جمعه 22 بهمن 1395 آمار بازدید:156

پس از به جا آوردن نماز شب در اعتراف به گناهان
 عنوان دعا چنین است:

و کان من دعائه علیه‌السلام بعد الفراغ من صلوه اللیل لنفسه فی الاعتراف بالذنب، از دعاهای امام (ع) است پس از به جا آوردن نماز شب در اعتراف به گناهان (به ما می‌آموزد که در آن هنگام چگونه به گناهان اعتراف کنیم).

محتوای دعا

امام (ع) در ابتدای دعا به مدح و ثنای خداوند و توصیف او می‌پردازد و درسهایی را در زمینه‌ی توحید و خداشناسی بیان می‌کند. و به نکاتی اشاره می‌فرماید که عبارتند از:

1- ملک و اقتدار الهی جاویدان و ازلی است.

2- خداوند جل جلاله قائم به ذات خویش است و در اداره‌ی جهان کسی با او شریک نیست.

3- عزت و عظمت و بزرگی از آن خداست.

4- اندیشه‌ها در توصیف خدا حیران و سرگردان مانده است.

امام سجاد (ع) در بخشی از این دعا می‌فرماید:

فهذا مقام العائذبک، پس این جای من، جای پناه آورنده به تو است. و هذا مقام من استحیا لنفسه منک، و این (جای من) جای کسی است که درباره‌ی نفس خویش از تو شرمنده گشته (انسان باید حال لازم برای دعا را پیدا کند و مقام و جایگاهش حقیقتا جایگاه نیایش کننده باشد).

[صفحه 147]

سپس به ما می‌آموزد که در آن زمان، که هنگام استجابت دعاست، چه چیزهایی را از خداوند درخواست کنیم:

1- آسان به دست آوردن روزی و رزق، و سهل علی رزقی، و روزیم را بر من آسان گردان.

2- قناعت داشتن، و ان تقنعنی بتقدیرک لی، و مرا به اندازه‌ای که برایم تعیین فرموده‌ای قانع و خشنود نمایی.

3- راضی بودن به قسمت، و ان ترضینی بحصتی فیما قسمت لی، و به بهره‌ام در آنچه (روزی) من گردانیده‌ای خوشنودم فرمایی.

4- جسم و جان را در راه اطاعت خدا قرار دادن، و ان تجعل ما ذهب من جسمی و عمری فی سبیل طاعتک، و آنچه از تن و عمرم به کار رفته در راه اطاعت و فرمان بُرداریت قرار دهی. آنگاه در فراز دیگر دعا به توصیف عذاب الهی پرداخته و به ما می‌آموزد که از عذاب خدا به خدا پناه ببریم و درباره‌ی آتش دوزخ نکاتی را بیان می‌فرماید که عبارتند از:

1- و من نار نورها ظلمه، آتشی که نور آن تاریکی است.

2- و من نار یاکل بعضها بعض، و آتشی که پاره‌ای از آن پاره‌ی دیگر را می‌خورد.

3- و یصول بعضها علی بعض، و برخی از آن بر برخی حمله و یورش می‌آورد.

4- و من نار تذر العظام رمیما، و آتشی که استخوانها را می‌پوساند.

5- و تسقی اهلها حمیما، و به ساکنین خود آب جوش می‌دهد که بیاشامند.

[صفحه 148]

6- و من نار لا تبقی علی من تضرع الیها، و از آتشی که به هر کس که به سوی او زاری کند مهربانی نمی‌نماید.

7- و لا ترحم من استعطفها، و به کسی که از او مهربانی طلبد رحم نمی‌کند.

8- تلقی سکانها باحر ما لدیها من الیم النکال و شدید الوبال، ساکنین خود را با گرمترین عذاب و کیفر دردناک و گرفتاری سخت ملاقات می‌کند.

9- و اعوذ بک من عقاربها الفاغره افواهها، و به تو پناه می‌برم از عقربهای او (جهنم) که دهانهاشان گشوده است.

10- و حیاتها الصالقه بانیابها، و از مارهای آن که با نیشهاشان می‌زنند.

11- و شرابها الذی یقطع امعاء و افئده سکانها، و از نوشیدنی آن (جهنم)، که روده‌ها و دلهای ساکنینش را پاره می‌نماید.

12- و ینزع قلوبهم، و دلهای آنها را می‌کند.

چنانکه ملاحظه می‌کنیم، آتش قیامت، آتش ویژه‌ای است که نه تنها بدنها و جسمهای بدکاران را می‌سوزاند که بر دلهای آنها نیز نفوذ کرده و آن را هم می‌سوزاند و جسم و روح و ظاهر و باطن را می‌سوزاند.

[صفحه 149]