کد مطلب:369852 شنبه 14 اسفند 1395 آمار بازدید:198

روش يادآوري نعمت
 پند و موعظه توأم با يادآوري نعمت‌ها مؤثرتر و نافذتر است، زيرا يادآوري نعمت قدرت دفاعي متربي را در برابر موعظه سست كرده مقاومت و لجاجت او را نسبت به موعظه برنمي‌انگيزاند. يادآوري نعمت به اين دليل صورت مي‌گيرد كه متربي به خاطر خصيصه‌ي غفلت و اشتغال خاطر - به ويژه اگر كودكي باشد كه احساسات زودگذر و تمايلات متغير دارد - در زمان كنوني غرق شده و از گذشته‌ي خويش و نعمت‌ها و گشايش‌هايي كه به او ارزاني شده بود، غافل مي‌گردد. ذكر نعمت‌ها او را به خود مي‌آورد و وي را به سوي منعم و مربي بازمي‌گرداند؛ در منطق صحيفه يادآوري نعمت بايد در پرتو حمد و ستايش رب صورت گيرد، بدين جهت حضرت (ع) در دعاي اول به ذكر نعمت‌ها در پرتو حمد خداوند مي‌پردازد و پس از اين كه ضعف انسان را در پيروي از دستورات الهي و مخالفت با اوامر او برمي‌شمرد، بر بازگشت و توبه به عنوان فضل الهي تأكيد مي‌ورزد و خداوند را به خاطر گشودن در توبه به سوي انسان، حمد و ستايش مي‌كند و انسان كمال يافته و خوشبخت را كسي مي‌داند كه به خداي متعال روي مي‌آورد (دعاي اول / 18 تا 22).