کد مطلب:40969 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:286

قانون گرايي















يكي از اموري كه حضرت علي عليه السلام به آن اهتمام تمام مي ورزيدند، قانون مدار بودن و اجراي قانون الهي به معناي واقعي كلمه بود. اگر كسي بر خلاف قانون عملي مي كرد، بدون در نظر گرفتن موقعيت و مقام وي، حدود الهي و قانوني را بر وي اجرا مي كرد و هيچ واسطه و شفاعتي را نمي پذيرفت و در اين مورد دقيق عمل مي كرد.

از امام باقر عليه السلام روايتي نقل شده است كه حضرت علي عليه السلام مردي از بني اسد را كه مرتكب خلافي شده بود، دستگير كرد. گروهي از خويشاوندان وي جمع شدند و از امام حسن عليه السلام خواستند تا با آنان نزد علي عليه السلام برود و از مرد اسدي شفاعت كند، اما امام حسن عليه السلام كه پدر خود و التزام وي به قانون را به خوبي مي شناخت، به آنان فرمود: خود نزد علي عليه السلام برويد، چون وي شما را به خوبي مي شناسد. پس آنان علي عليه السلام را ديدار كردند و از وي خواستند تا از حد زدن مرد اسدي صرف نظر كند. حضرت در پاسخ فرمود: اگر چيزي را از من بخواهيد كه خود مالك آن باشم، به شما خواهم داد. آن گروه كه گمان مي كردند علي عليه السلام به آنان پاسخ مثبت داده، از نزد وي بيرون آمدند. امام حسن عليه السلام از آنان پرسيد: چه كرديد؟ گفتند: قول مساعد داد و سخناني را كه بين علي عليه السلام و خودشان مطرح شده بود، نقل كردند. امام حسن عليه السلام كه منظور پدر را خوب فهميده بود، به آنان فرمود: دوستتان تازيانه خواهد خورد. علي عليه السلام مرد اسدي را بيرون آورد و تازيانه زد، سپس فرمود: به خدا سوگند من مالك اين امر نبودم كه وي را ببخشم.[1] .









    1. دعائم الاسلام، قاضي نعمان تميمي، ج2، ص443.