کد مطلب:40976 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:280

تشويق درستكار و تنبيه خلافكار















حضرت علي عليه السلام همان طور كه مراقب بود تا كارگزاراني شايسته و درستكار را به كار بگمارد و به دقت مواظب اعمال و رفتار و كارهاي آنان باشد، از طرف ديگر كارگزاراني را كه در حوزه فرمانداري او به درستي رفتار مي كردند، مورد تشويق قرار مي داد و كساني را كه در كارهايشان خيانت مي نمودند، به سختي مورد مجازات و كيفر قرار مي دادند؛ چنان كه در اين مورد به مالك اشتر مي فرمايند:

«ولايَكُونَنَّ المُحْسِنُ والمُسي ءُ عِنْدَكَ بِمَنْزِلَةٍ سواءٍ، فانَّ في ذلِكَ تَزْهيدا لاَِهْلِ الاِحْسانِ فِي الاِحسانِ و تدريبا لاَِهْلِ الاِساءَةِ عَلَي الاِْساءَةِ. وَ اَلْزِمْ كُلاًّ مِنْهُمْ ما اَلْزَمَ نَفْسَهُ؛[1] هرگز نبايد نيكوكار و بدكار نزد تو يكسان باشند كه ميل نيكوكار را در نيكي كم مي كند و بدكار را به بدي وا مي دارد. هريك از آنان را مطابق كاري كه انجام داده اند، پاداش ده.»









    1. نهج البلاغه، نامه 53.